موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٥٧ - چهارم شغل نبودن سفر
الخمينى، دام عزّه، اولًا سلام عرض مىنمايم. بعد از عرض سلام، سلامتى و طول عمر آن رهبر عظيم الشأن را از خداى بزرگ طالبم.
بنده ساكن شهر بابل و محل كارم در شهر سارى مىباشد و در يك ادارهاى شغلم رانندگى است؛ به اين معنا كه راننده اداره هستم و هر روز ممكن است از حد ترخص خارج شوم و مأموريتم معلوم نيست كه به كجاها مىروم؛ ممكن است ده فرسخ يا بيشتر و كمتر؛ و امكان هم ندارد قصد عشره كنم؛ چون اولًا امكانات، براى خودم و خانوادهام نيست و ثانياً اين شغلم در تمام ايام سال ادامه دارد. در اين صورت، نماز و روزهام به چه صورت خواهد بود؟ و تا كنون تكليفم را كامل انجام مىدادم. جواب آن را محبت فرماييد كه مزيد تشكر است.
بسمه تعالى، در غير وطن، حكم مسافر داريد؛ ولى در ايامى كه به رانندگى، به عنوان شغل اشتغال داريد، در صورتى كه رانندگى در مقدار مسافت شرعى باشد و ده روز در يك محل اقامت نداشته باشيد، نماز تمام و روزه صحيح است.
[سؤال ٢٢٩٨] ١٠٦٥٥٤١١
بسمه تعالى
سلامٌ عليكم، اينجانب در اكيپ وسايل سنگين لشكر ٧٧ خراسان در جبهه خرمشهر خدمت مىكنم؛ من در حدود چند ماه است كه راننده بولدوزر هستم؛ سؤال من اين است: آيا ما هم مانند رانندگان ديگر كه رانندگى شغلشان است، بايد نماز را تمام بخوانيم يا نه؟ البته الآن تمام رانندههاى اكيپ وسايل سنگين، نمازشان را شكسته مىخوانند و من هم مىخواندم؛ از روحانىاى كه در گروهان مهندسى بود سؤال كردم كه نماز را درست بخوانم يا شكسته؟ ايشان فرمودند: اصلًا نمىشود به شما راننده گفت؛ چون در اختيار فرمانده گروهان هستيد و هرچه او دستور داد بايد شما انجام بدهيد و خودتان اختيارى نداريد؛ چون امكان دارد فرمانده، شما را از رانندگى