در تهران شاغل مى‌باشم و نمى‌دانم كه آيا به وطنم باز مى‌گردم يا نه؛ ولى ميل دارم كه برگردم. روزها كه در اين‌جا هستم صبح بر سركارم مى‌روم و بعد از ظهر ساعت ٣٠/ ٢ به خانه برمى‌گردم. خانه‌ام در حوالى شوش (ارج) است و محل كارم توپ‌خانه است.

١. آيا مى‌توانم قصد ده روز بكنم؟ و به اين ترتيب كه صبح بروم سر كارم و بعد از ظهر برگردم، نماز و روزه‌ام درست است يا شكسته؟

٢. تا چند يا چه مدتى بايد در تهران بمانم تا وطنم محسوب شود؟

٣. آيا بعد از اين‌كه ده روز قصد كردم، مى‌توانم بعد از ظهر، يعنى نماز ظهر كه به‌جا آوردم، به مسافرت بروم؟ و آيا روزه‌ام درست است؟

بقاى عمرتان را از خداوند متعال تا انقلاب مهدى خواهانم.

بسمه تعالى، در فرض مرقوم، در تهران حكم مسافر داريد و اگر قصد جدى نماييد، بدون خارج شدن از محله محل سكونت ده روز در آن‌جا بمانيد و با چنين قصدى لااقل يك نماز چهار ركعتى خوانده باشيد، تا سفر جديد پيش نيامده نماز و روزه تمام است و در غير وطن اصلى تا قصد ماندن دائمى نداشته باشيد وطن شما حساب نمى‌شود.

[سؤال ١٩٨٣] ٨٨٣٦٢٨٧

بسمه تعالى‌

كسى كه در سال‌هاى اخير كه تهران از بلاد كبيره شده است به تهران آمده و قصد دارد در اين شهر زندگى كند، با چه شرايطى تهران وطن او محسوب مى‌شود؟ و آيا داشتن خانه ملكى يا استيجارى، دخالتى در اين جهت دارد يا خير؟

بسمه تعالى، چنانچه در يكى از محله‌هاى تهران قصد سكونت دائم كند، همان محله وطن او محسوب مى‌شود و فرقى بين داشتن خانه ملكى و يا استيجارى نيست.