موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥١٧ - بلاد كبيره
احتراماً؛ سلامتى وجود نازنين را از درگاه حضرت احديت خواستارم. پس از عرض ارادت و تحيت به حضور مقدس آن رهبر عظيم الشأن؛
١. اينجانب كارمند وزارت كار و امور اجتماعى هستم. محل كارم دائمى و ثابت و واقع در كيلومتر ١٨ جاده اتوبان تهران- كرج است و محل مسكونىام واقع در انتهاى تهرانپارس مىباشد. فاصله محل سكونت تا محل كارم ٨٤ كيلومتر رفت و برگشت است. تكليف اينجانب راجع به انجام عباداتم چگونه است؟
٢. اكنون كه ماه رمضان مىباشد، ساعت ٥/ ١١ از محل كار كه تعطيل مىشود به طرف محل سكونتم حركت مىكنم و اذان ظهر را در بين ميدان فردوسى و ميدان امام حسين عليه السلام مىشنوم، در صورتى كه باز هم در موقع شنيدن اذان تا محل سكونتم حدود ١٢ تا ١٥ كيلومتر ديگر فاصله باقيمانده است، البته نمازها را تا كنون تمام خواندهام و روزهام را نيز گرفتهام. فتوا و راهنمايى حضرت امام خمينى در اين موارد چيست؟
بسمه تعالى، ١ و ٢، حكم مسافر داريد و چنانچه بر خلاف اين وظيفه عمل كردهايد بايد قضا نماييد.
[سؤال ٢٢٢٦] ١٠٢٣٨٢٨
بسمه تعالى ١١/ ١٠/ ١٣٦١
دفتر محترم رهبر كبير انقلاب، امام خمينى، مدّ ظله العالى، سلام عليكم
محترماً به عرض مىرساند كه در پى فتواى امام در مورد بلد كبيره بودن تهران، من و چند نفر از برادران هم طبق آن فتوا، مبدأ و مقصد مسافت و سفر خود را از درب منزل حساب نموده و لذا هر روز، نماز خود را در محل كار به صورت شكسته بهجا مىآورديم؛ اما چند روز پيش طى تماسى كه با اين دفتر حاصل شد، دفتر در مورد بلاد كبيره متذكر شد كه كسانى كه زادگاهشان در تهران بوده و از اول هم وطن خود را در تهران برگزيدهاند، حال نيز بايد مبدأ و مقصد سفر خود را از محدوده ١٠- ١٥ سال پيشِ تهران حساب كنند؛ (آن موقع تهران، جزء بلاد كبيره نبوده است).