موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥١٩ - بلاد كبيره

اگر خواست نماز تمام بخواند و روزه بگيرد، بايد قصد اقامت ده روز در يك محل بنمايد.

[سؤال ٢٢٢٩] ١٠٢٥٨٣٠

بسمه تعالى‌

محضر مبارك رهبر عظيم الشأن انقلاب و زعيم عالى‌قدر، حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، دام ظله العالى‌

پس از تقديم سلام، محترماً معروض مى‌دارد: دانشجويانى به قصد ادامه تحصيل و يا تكميل دوره، در يكى از دانشگاه‌هاى شبانه روز تهران- كه بلد كبيره است- قصد عشره نمودند. چنانچه در داخل تهران و خارج از محله اقامت، به قصد ديدن اقوام و غيره، به مسافت كمتر از ٢٢ كيلومتر بروند، آيا پس از بازگشت، قصد آنان به‌هم مى‌خورد يا خير؟ و آيا منظور از محله، محله‌اى است كه اخيراً شهردارى تقسيم‌بندى نموده؟ و اگر چنين است، حد ترخص محله اقامت اين افراد از كجا شروع مى‌شود و تكليف آن‌ها نسبت به نماز و روزه چيست؟ در تمام شقوق مسأله اول، ابتدا قصد دارد در داخل تهران بروند. دوم بعد از اقامه يك چهار ركعت تصميم به رفتن گرفت كه از محله خارج شود ١. قصد دارد هر روز برود و چند ساعت بيشتر طول نمى‌كشد ٢. شب فاصله شود. ٣. پس از ماندن ده روز مى‌رود و يك شب مى‌ماند يك مرتبه و يا هر هفته اين برنامه را دارد كه جمعه‌ها مى‌ماند فتواى آن مرجع در تمامى فروض نهايت مورد لزوم مى‌باشد. عمركم طويل و عدوكم ذليل‌

بسمه تعالى، در مثل تهران، مبدأ مسافت، از منزل حساب مى‌شود؛ ليكن حكم سفر از آخر محله مترتّب است. و ميزان در محله، نظر عرف است. و چنانچه هنگام نيت اقامت، قصد خروج به بيش از يكى- دو ساعت در تمام ده روز داشته باشد، قصد اقامت صحيح نمى‌شود؛ ولى اگر بعد از خواندن حداقل يك نماز چهار ركعتى تصميم بر خروج عارض شود، ضرر به قصد اقامت نمى‌رساند، اگر مادون مسافت شرعى است.