موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٩٨ - چهارم شغل نبودن سفر
[سؤال ٢٣٨٥] ٢٩٦٤- ٤٣٠٣
٤. اشخاصى كه داراى شغل معلمى بوده و بايد يك هفته در روستا باشند و فقط روز جمعه را به منزل خود، به شهر باز مىگردند، همچنين افراد شاغل در شهر و ساكن روستا، كه روزانه جهت كار به شهر رفته و عصر به منزل برمىگردند، وضع نماز و روزه ايشان به چه صورت مىباشد؟
بسمه تعالى، اگر محل كار تا وطن به مقدار مسافت شرعى ولو در مجموع رفت و برگشت باشد، در محل كار و بين راه حكم مسافر دارند.
[سؤال ٢٣٨٦] ٦٩٤٦- ٤٠٥٩
٢. فردى در فاصله ده فرسخ از محل سكونت خود كارگر مىباشد و هفتهاى كار مىكند و هفتهاى به مرخصى مىآيد، تكليف نماز و روزه او چگونه است؟
بسمه تعالى، در غير وطن حكم مسافر را دارد.
[سؤال ٢٣٨٧] ٦٥٥٦- ١٩٧٠
٣. جمعى از معلمان هر روز از وطنشان جمعاً ٥٠ كيلومتر رفت و آمد مىكنند، شب بعد از غروب آفتاب بر مىگردند. نماز ظهر و عصر آنها را چه مىفرماييد؟ قصر است يا تمام؟ در ضمن دو يا سه سال به همين ترتيب هست.
بسمه تعالى، حكم مسافر را دارند.
[سؤال ٢٣٨٨] ١/ ١١١٥١٢٤١
بسمه تعالى
حضور با سعادت حضرت امام خمينى، مدّ ظله، احتراماً؛ به عرض مبارك مىرسد كه فتواى آن حضرت در رساله توضيح المسائل چنين است:
«اشخاصى كه شغلشان سفر نيست بلكه مثلًا در محلى آموزگارند و از محل سكونتشان تا محل مزبور به مقدار مسافت شرعى فاصله است و همه روزه و يا بدون توقف ده روز در آن محل، به آنجا رفت و آمد مىكنند، وظيفهشان نسبت به نماز و