اكنون با توجه به فتاواى اخير امام بزرگوار در مورد نماز و روزه دانشجويان، چند سؤال برايم پيش آمده كه استدعاى پاسخ‌گويى آن‌ها را دارم و خواهشمندم نظر امام عزيز را در اين موارد برايم بنويسيد:

١. آيا نمازها و روزه‌هاى ١٣ سال گذشته من به شرحى كه گذشت، درست بوده و يا نه؟ و در هر حال، تكليف آن‌ها چه مى‌شود؟

بسمه تعالى، بدون قصد سكونت دائم در تهران، حكم وطن براى شما ندارد و اگر با قصد اقامت ده روز در يك محله، نماز را تمام خوانديد و روزه گرفتيد صحيح است و گرنه قضا دارد.

٢. نماز كسانى كه به من اقتدا كرده‌اند (با توجه به اينكه من قصد ماندن دائمى و توطن در تهران نكرده‌ام) چگونه بوده است؟ و در صورت وجود اشكال، آن‌ها چه بايد بكنند؟

بسمه تعالى، نماز آنان محكوم به صحت است و شما تكليفى نسبت به آنان نداريد.

٣. آيا تهران يا مشهد يا هر دو، وطن من به حساب مى‌آيند؟

بسمه تعالى، از مشهد مقدس تا اعراض نكرديد، به حكم وطن باقى است و در تهران، بدون قصد توطّن دائم، وطن محسوب نمى‌شود.

[سؤال ٢٠٤٧]

٤. از اين به بعد كه من هنوز حداقل تا پايان تحصيلات بايد در تهران بمانم، نماز و روزه‌ام چه مى‌شود؟

بسمه تعالى، بدون قصد اقامت ده روز در يك محله، نماز قصر است.

[سؤال ٢٠٤٨]

٥. آيا شهر مشهد جزء بلاد كبيره است؟

بسمه تعالى، از بلاد بزرگ خارق العاده محسوب نيست و مرجع تشخيص در اين باره عرف است.