با درود و سلام فراوان و دعا براى آن وجود گران‌قدر، زعيم آگاه و عالى‌قدر، قلب تپنده امت اسلامى و نايب به حق امام زمان (عج) و با سلام به روان شهداى حق و حقيقت، سؤالاتى چند به استحضار آن رهبر عزيز مى‌رسد:

١. اگر انسان در تعداد سجده‌ها شك كند كه يك سجده به‌جا آورده يا دو يا سه سجده، حكمش چيست؟

بسمه تعالى، اگر محل آن باقى است، بنا بر يك بگذارد و اگر محل آن گذشته، اعتنا نكند.

٢. دانشجويى كه از شهرستان آمده و مثلًا در نظام آباد زندگى مى‌كند و دانشگاهش نزديكى‌هاى ميدان آزادى است و هر صبح از خانه بيرون مى‌آيد براى تحصيل و عصر به خانه برمى‌گردد، اگر مسير رفت و برگشتش به هشت فرسخ نرسد، يا مسير رفتش به چهار فرسخ نرسد، حكم نماز و روزه‌اش چيست؟

بسمه تعالى، اگر هيچ‌يك از منزل و محل تحصيل، وطن او نيست و قصد ماندن ده روز در خصوص يكى از آن دو را ندارد، نمازش شكسته است و نمى‌تواند روزه بگيرد و حكم مسافر دارد.

٣. نمازهاى صبحى را كه انسان در مسافرت بوده و به نيت شكسته نخوانده و مانند نماز غيرمسافر خوانده، بايد قضا نمايد؟

بسمه تعالى، نماز صبح شكسته نيست و در فرض سؤال، قضا واجب نيست.

٤. در سؤال دو، آيا شخص مى‌تواند روزه ماه رمضانش را در تهران (امسال) بگيرد يا اگر روزه‌اش قضا شده، مى‌تواند قضاى آن را در تهران به‌جا آورد؟

بسمه تعالى، جواب اين سؤال، از مسأله دو معلوم شد.

٥. آيا اشك ريختن در نماز باعث ابطال نماز مى‌شود؟

بسمه تعالى، اگر براى ترس از خدا باشد مانع ندارد و براى غيرخدا، در صورتى كه با صدا باشد نماز را باطل مى‌كند؛ و مجرد ريختن اشك در نماز و بدون صدا مبطل نيست.