موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٧ - نماز قضا

بسمه تعالى، بهره پول ربا و حرام است نبايد بگيرد و اگر گرفت از طرف صاحب واقعى آن به فقير صدقه بدهد.

[سؤال ١٦٣٤] ٦٠٢٢- ٤٢٦١

٥. اين‌جانب نمى‌دانم آيا روزه و نمازى بدهكار هستم يا خير (به خاطر نمى‌آورم)؛ تكليف چيست؟

بسمه تعالى، با فرض شك در فوت، چيزى بر شما نيست.

[سؤال ١٦٣٥] ٧٤١١١٦٧

بسمه تعالى ٥/ ١١/ ١٣٦١

با دعا براى طول عمر امام و تسريع در ظهور مهدى و پيروزى رزمندگان اسلام و نصرت مسلمين، سؤال شرعى خود را كه با مقدمه نسبتاً طولانى است مطرح مى‌كنم:

من در سال ١٣٤١ در يك خانواده شيعى مذهب- به مقتضاى طاغوت كه قيد و بند زيادى در اين‌باره نبود- متولد شدم. از سن ٩ الى ١٠ سالگى نماز خواندن و روزه گرفتن را شروع كردم؛ بدين صورت كه ماه رمضان، اكثر روزه‌ها را گرفتم و نمازها را مى‌خواندم ولى در غير اين ماه، چند ماه نماز مى‌خواندم و چند ماه نمى‌خواندم؛ گاه ماه‌ها مى‌خواندم و همين‌طور گاه ماه‌ها ترك مى‌شد و اين به خاطر عصيان نبوده بلكه از ضعف ايمان و آگاهى و عدم تبليغات اسلامى و جوّ خراب طاغوت و مقيد نبودن زياد خانواده‌ام بوده است. تا چند ماه بعد از انقلاب كه شعله‌هاى تحقيق در من شعله‌ور شد، من به مطالعه كتاب‌هايى در رابطه با جهان‌بينى و ايدئولوژى به طور اعم و جهان‌بينى و ايدئولوژى مادى و الهى- اسلام و ساير اديان- پرداختم.

حالا سؤالاتى چند در اين زمينه مطرح مى‌سازم؛ لازم به تذكر است در اين مدت نماز و روزه تمام قضا شده:

الف. نمازهايى كه در سن بلوغ و در مدت تحقيق فوت شده، در صورتى كه مقدار آن‌ها را نمى‌دانم، چگونه و به چه مقدار بايد قضا شود؟