موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٩٣ - چهارم شغل نبودن سفر

مى‌زنند، هم مسير مستقيم را طى مى‌كنند، تكليف نماز و روزه اين افراد چيست؟

بسمه تعالى، اگر شغل‌شان در مقدار مسافت شرعى گشت زدن است نمازشان تمام است و روزه را بايد بگيرند.

[سؤال ٢٥٦٢] ١٢٣٥٨٧١٣

بسمه تعالى ١٧/ ٣/ ١٣٦١

محضر مقدس امام امت زيد عزه العالى‌

پس از عرض سلام: طرح آبيارى دشت قزوين به عهده يك مؤسسه دولتى است كه مسئوليتش نگهدارى و تعمير چاه‌هاى كشاورزى است، محدوده عمل از چهار كيلومتر تا هفتاد كيلومتر از محل كار (قزوين) مى‌باشد. عده‌اى از كاركنان مسئول تعميرات و بازرسى از آن‌ها مى‌باشند، اين افراد به همراه راننده كه سمت رانندگى در اداره را دارد به غير از روزهاى تعطيل تقريباً همه روزه در فصل آبيارى جهت انجام كار به خارج از شهر مسافرت مى‌كنند كه چند صورت دارد:

١. عده‌اى تقريباً همه روزه بيشتر از حد شرعى مسافرت مى‌كنند و گاهى اتفاق مى‌افتد كه به حد شرعى نرسد.

٢. عده‌اى محلّ مأموريت آن‌ها معلوم نيست، گاهى مسافت طى شده از حد شرعى تجاوز مى‌كند و گاهى هم تجاوز نمى‌كند.

لازم به تذكر است كه روزهاى تعطيل هم به صورت كشيك براى انجام كارهاى ضرورى دو صورت بالا را دارد. لطفاً مسأله نماز و روزه اين افراد چه شكلى دارد؟

در خاتمه طول عمر رهبر عزيز را از خداوند متعال مسئلت داريم.

بسمه تعالى، راننده اگر در مقدار مسافت شرعى رانندگى مى‌كند، نمازش تمام و روزه صحيح است و ديگران اگر كارشان به نحو دوره‌گردى است حكم راننده دارند، ولى اگر محل كارشان نقطه معينى است در صورتى كه به مقدار مسافت شرعى ولو در مجموع رفت و برگشت باشد حكم مسافر دارند.