موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦٦١ - چهارم شغل نبودن سفر
و شهداى انقلاب اسلامى
اينجانب همافر هوانيروز اصفهان كه فعلًا ساكن شاهينشهر هستم (منازل سازمانى هوانيروز)، سؤالى در خصوص نماز دارم كه اين سؤال، شامل كليه پرسنل نظامى كه در شاهينشهر زندگى مىكنند مىشود (حدود ١٠٠٠ خانواده)؛ و جواب آن تا كنون براى ما به طور قطع و يقين روشن نشده. خواهشمند است نظريات و فتاواى امام كبيرمان را كه اكثر پرسنل، مقلد آن حضرت مىباشند، نسبت به سؤالات زير مرقوم بفرماييد.
با توجه به اينكه از منازل سازمانى كه اكثراً به طور موقت در آنجا زندگى مىكنيم (چون ممكن است از آنجا به جاى ديگرى منتقل شده و يا پس از بازنشستگى به محل تولد خود برگرديم و اين اقامت موقت ممكن است چند ماه تا چند سال به طول انجامد) تا پايگاه كه هر روزه به منظور انجام خدمت رفت و آمد مىنماييم، مسافتى بين ٤٠ تا ٥٠ كيلومتر و در مجموع- براى رفت و برگشت- روزانه ٨٠ الى ١٠٠ كيلومتر را طى مىنماييم.
١. وضعيت نماز:
الف. چنانچه در پايگاه نماز بگزاريم، شكسته است يا تمام؟
ب. در صورتى كه پس از انجام خدمت، از پايگاه به منزل برگشته و نماز بگزاريم، شكسته است يا تمام؟
ج. وضعيت نماز همسران ما چگونه است؟
٢. وضعيت روزه براى ما چگونه است؟
با توجه به اينكه در ماه رمضان هم وضعيت خدمت مثل ماههاى ديگر است و همه روزه، مسافت قيد شده را بايد رفت و آمد نماييم، وضعيت نماز در ماه رمضان، در صورت روزه داشتن چگونه است؟
٣. با توجه به وضعيت خدمتى، آيا مىتوانيم شاهين شهر را بهعنوان وطن اختيار