موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٦١٨ - چهارم شغل نبودن سفر

بين راه و مقصد، نماز شكسته است؛ و در محل سكونت اگر وطن شما است، نماز تمام است و الّا حكم مسافر داريد.

[سؤال ٢٤٢٥] ١١٤٠٧٣٧

بسمه تعالى‌

محضر حضرت آيت اللَّه العظمى مرجع تقليد شيعيان جهان، حضرت امام خمينى، مدّ ظله العالى‌

مجتمع كشت و صنعت و دامپرورى مغان، ما بين چهار شهر واقع است و ضمناً روستاهاى زيادى ما بين اين شهرها و اطراف مجتمع است و اكثراً از اين شهرها و روستاها- كه در مجتمع، كارگر يا كارمند يا كارفرما هستند- مى‌آيند و مى‌روند و عده ديگرى هم از كاركنان و كارمندان و مهندسان، در شهركِ خود مجتمع ساكن هستند؛ يعنى شغل همه آنان در مجتمع مى‌باشد و هميشه در رفت و آمد، از چهار فرسخ بيشتر مى‌روند و مى‌آيند؛ يا با سرويس مجتمع و يا با وسايل ديگر؛ و ساكنين شهرك هر هفته يك يا دو روز براى خريد مايحتاج به پارس‌آباد مى‌روند؛ يعنى ده روز نمى‌توانند در آن‌جا باشند. ضمن اين‌كه با خانواده در خانه‌هاى سازمانى ساكن هستند، در تمام ١٢ ماه، هر روز زندگى‌شان اين طور است؛ حتى اكثر وقت، جمعه‌ها هم مى‌روند و مى‌آيند. نماز و روزه اين‌ها چطور است؟

ضمناً محوطه كشت و صنعت، خيلى بزرگ است. شايد يك نفر، دو دفعه، هشت فرسخ برود و بيايد. استدعا داريم جواب مسأله را توضيحاً بيان فرماييد.

بسمه تعالى، اگر به مقدار مسافت مى‌روند، در غير وطن، حكم مسافر دارند.

[سؤال ٢٤٢٦] ١١٤١٥٣٩٠

بسمه تعالى‌

سلامٌ عليكم، ان شاء اللَّه كه در خدمت به اسلام و مسلمين، تحت توجّهات بارى‌