زندگى نمايند و با توجه به اين‌كه بعضى از آنان هر هفته يك بار هم به وطن اصلى خودشان (شهرى كه در آن متولد شده‌اند) نزد پدر و مادرشان مى‌روند و باز مراجعت مى‌نمايند، نماز و روزه آنان طبق دستور امام چگونه است؟ اين سؤال را از افراد مختلف نموده‌اند و جواب‌هاى متفاوت شنيده‌اند؛ از آن دفتر استدعا مى‌شود كه نسبت به توضيح آن محبت فرماييد. با عرض تشكر و به اميد آزادى قدس عزيز

بسمه تعالى، كسانى كه آن‌جا را وطن قرار نداده‌اند حكم مسافر دارند.

[سؤال ١٨٤٧] ٨٢٠١٠٦١

بسمه تعالى‌

١. اشخاصى كه براى پيدا كردن مجرمين مى‌روند به اطراف تا مجرمين را پيدا كنند و تحويل دادگاه اسلامى دهند، البته گاهى مى‌گردند كه مجرمين را پيدا كنند و گاهى هم مجرمين در محل معينى هستند، مى‌روند آن‌ها را مى‌آورند دادگاه و گاهى هم منتظر دستور هستند، اين اشخاص در تمام اين صور، نماز را بايد تمام بخوانند يا قصر يا تفصيل در مسأله هست؟

بسمه تعالى، در صورتى كه از وطن يا محل اقامه، كمتر از چهار فرسخ دور مى‌شوند نمازشان تمام است و چنانچه مقصد معين چهار فرسخ يا زيادتر باشد نماز قصر است.

٢. اشخاصى كه شغل آن‌ها حفظ بعضى مقامات است؛ مثلًا از منزل خود مى‌روند تا منزل قاضى دادگاه؛ گاهى مستقيم و گاهى هم به اطراف مى‌روند تا رفقاى خود را جمع كنند كه با هم بيايند منزل قاضى دادگاه و از منزل آقاى قاضى به اتفاق ايشان و براى محافظت او، حركت مى‌كنند به سوى دادگاه، كه تمام آن‌ها به حد مسافت است، هم از منزل قاضى تا دادگاه و هم از منزل خودشان تا منزل قاضى دادگاه و گاهى هم از منزل خودشان تا منزل رفقا كه مى‌روند آن‌ها را هم خبر كنند و با خود بياورند در منزل قاضى دادگاه به حد مسافت است، در تمام اين صور نماز آن‌ها تمام است يا قصر؟

بسمه تعالى، در فرض مسأله كه طى مسافت شرعى مى‌شود براى رسيدن به هر يك از مقاصد مذكوره، نماز شكسته است.