اسلام و مسلمين؟ و آيا نمى‌دانستند كه صهيونيسم با لبنان و با فلسطين چه كرد؟ يا خودشان شريك بودند؟ همه ادعا مى‌كنند. كسانى كه مسلمان باشند و اهتمام به امور مسلمين داشته باشند كم‌اند. ملتها خودشان بايد در فكر اسلام باشند. مأيوسيم ما از سران اكثر به اتفاق مسلمين. لكن ملتها خودشان بايد به فكر باشند. و از آنها مأيوس نيستيم. در قضيه هجوم عراق به ايران ملتها بودند كه پيشتيبانى خودشان را اعلام كردند؛ از دولتها كم يك همچو امرى واقع شد. يا تأييد كردند از مقابله كفر با اسلام؛ تأييد كردند كفار بعثى را، بعث عراقى را و يا بى‌صدا و بى‌تفاوت كنار نشستند و هجوم كفر بر اسلام را نظاره كردند. اينها كه ادعاى اسلاميت مى‌كنند، نظاره كردند؛ بى‌تفاوت بودند نسبت به تجاوز اسرائيل به لبنان، به فلسطين و جنايتهاى بسيارى كه كردند. آيا اينها اهتمام به امور مسلمين دارند و مسلمين در همه بلاد زير چكمه طرفداران دولتهاى بزرگ در فشار هستند و اينها بى‌تفاوت هستند؟ ما چطور اين ادعاها را قبول كنيم؟ آنهايى هم كه حضرت امير المؤمنين على- عليه السلام- را در محراب عبادت كشتند، مدّعى اسلام بودند. آنهايى هم كه لشكركشى كردند و هجوم آوردند به لشكر اسلام در صدر اسلام و هجوم آوردند به لشكر على بن ابى طالب آنها هم ادعاى اسلام داشتند، با اسم اسلام با اسلام جنگيدند. اينها هم ادعاى اسلام دارند، و با اسم اسلام به اسلام خيانت مى‌كنند.

صدام هم مدّعى اسلام است، و با اسم اسلام به كشور اسلامى هجوم آورده است و با اسم اسلام هزاران جوان ما را شهيد كرده است و قريب دو ميليون آواره، و با اسم اسلام در مملكت خودش با اسلام و علماى اسلام آن مى‌كند كه مغول كرد با ايران. ادعاها هميشه زياد بوده است، و حالا هم هست. من به همه شما اطفالى كه به واسطه جور مجرمين بى‌پدر شده‌ايد، به همه شما تسليت عرض مى‌كنم، و ما شريك غم شما هستيم.

ما شريك غم شما هستيم در اينكه از آقاى موسى‌ [١] صدر بى‌اطلاعيم. و ما شريك غم شما ملت عراق‌

[١] امام موسى صدر روحانى ايرانى الاصل، رهبر شيعيان لبنان كه در جريان سفر به ليبى مفقود شد و با تمام تلاشى كه از سوى جمهورى اسلامى ايران و گروههاى مبارز مسلمان لبنانى صورت گرفت، تا كنون اثرى از وى به دست نيامده است.