است‌] كه در بعثت بايد انجام بگيرد. قرآن كريم يك سفره‌اى است كه خداى تبارك و تعالى به وسيله پيغمبر اكرم در بين بشر گسترده است كه تمام بشر از آن هر يك به مقدار استعداد خودش استفاده كند. اين كتاب و اين سفره گسترده در شرق و غرب و از زمان وحى تا قيامت كتابى است كه تمام بشر؛ عامى، عالم، فيلسوف، عارف، فقيه، همه از او استفاده مى‌كنند؛ يعنى، كتابى است كه در عين حال كه نازل شده است از مرحله غيب به مرحله شهود و گسترده شده است پيش ما جمعيتى كه در عالم طبيعت هستيم، در عين حالى كه متنزل شده است از آن مقام و رسيده است به جايى كه استفاده بتوانيم از او بكنيم، در عين حال، مسائلى در او هست كه همه مردم، عامى و عارف و عالم و غير عالم، از او استفاده مى‌كنند و مسائلى در او هست كه مختص به علماى بزرگ است، فلاسفه بزرگ است، عرفاى بزرگ است، و انبيا و اولياست. بعض مسائل او را غير از اولياى خداى تبارك و تعالى كسى نمى‌تواند ادراك كند؛ مگر با تفسيرى كه از آنان وارد مى‌شود، به مقدار استعدادى كه در بشر هست، مورد استفاده قرار مى‌گيرد و مسائلى هست كه عرفاى بزرگ اسلام از آنها استفاده مى‌كنند و مسائلى هست كه فلاسفه و حكماى اسلام از آن استفاده مى‌كنند و مسائلى هست كه فقهاى بزرگ از آن استفاده مى‌كنند و اين سفره همگانى است براى همه و اين طوايف از آن استفاده مى‌كنند. مسائل سياسى، مسائلى اجتماعى، مسائل فرهنگى و مسائل ارتشى و غير ارتشى، همه در اين كتاب مقدس هست. انگيزه نزول اين كتاب مقدس و انگيزه بعثت نبى اكرم براى اين است كه اين كتاب در دسترس همه قرار بگيرد و همه از او به اندازه سعه وجودى و فكرى خودشان استفاده كنند. مع الأسف، نتوانستيم ما و نتوانسته است بشر و نتوانسته‌اند علماى اسلام آن طورى كه بايد استفاده از اين كتاب مقدس بشود، استفاده كنند. بايد همگان افكار خودشان را به كار بيندازند و مغزهاى خودشان را متوجه كنند به اين كتاب بزرگ، تا اينكه اين كتاب بزرگ را به طورى كه هست و به طورى كه ما مى‌توانيم از او استفاده كنيم همه استفاده كنند. و قرآن آمده است براى استفاده همه طبقات، هر كس به مقدار استعداد خود، البته بعض آيات است كه غير از رسول اكرم و آن كه متعلم به تعليم اوست نمى‌تواند