انجمنهاى اسلامى هم همين طور. كدام انجمن اسلامى مى‌تواند با تخصص مخالف باشد؟ كدام انجمن اسلامى نمى‌خواهد كه تمام جوانهاى ما در رشته‌هاى مختلف متخصص باشند و خودكفا باشند؟ همه مى‌خواهند، لكن دانشگاههاى زمان سابق را ديديد كه ما بعد از چندين سال، سالهاى طولانى، كه دانشگاه داشتيم، آن وقت يك كسى كه به عنوان رئيس مملكت خودش را جا زده بود، آن شاه مخلوع، براى آپانديس يكى از بستگان خودش از خارج آدم آورد و طبيب آورد كه عمل كند! براى اينكه او در مغز پوكش مى‌دانست اين معنا را كه جورى اين ايران را وابسته كرده كه خودشان از عهده اين معنا برنمى‌آيند و اگر برآيند هم، بايد كارى كرد كه به همه ملتها فهماند كه ما هيچ نيستيم. ما حتى عمل آپانديس هم بعد از مدتها دانشگاه [داشتن‌] نمى‌توانيم انجام بدهيم! ما مى‌خواهيم اين فكر را از توى كله‌ها بيرون كنيم. انجمن اسلامى بايد در صدد اين معنا باشند كه اين فكر را از اذهان بيرون كنند و خودشان را بيابند، بعد از اينكه قرنها تقريباً، خودشان را گم كرده بودند. ما مى‌خواهيم طورى باشد و افرادى تربيت بشود [مانند ابن سينا] كه كتاب قانون‌ [١] او در اروپا الان هم مورد استفاده است، نه اينكه اشخاصى باشند كه الفباى مسائل اسلامى را نمى‌دانند و تا صحبت مى‌شود مى‌گويند اسلام نمى‌تواند! ما يك همچو دانشگاهى مى‌خواهيم همطراز با حوزه‌هاى علميه كه وابستگى هيچ روز نداشته‌اند با خارج و اگر يك كس، يك نفر، دو نفر، وابستگى داشتند، رسوا هستند. ما مى‌خواهيم دانشگاهى باشد كه همفكر باشد با دانشگاههاى علمى قديمى كه آنها هيچ روز وابسته به خارج نبودند و اگر فردى يا افرادى از آنها منحرف بودند در بين آنها رسوا بودند. ما مى‌خواهيم يك همچو مطلبى تحقق پيدا بكند.

ضرورت هوشيارى انجمنهاى اسلامى دانشگاهها

و البته راجع به انجمنهاى اسلامى هم من يك تذكرى كه دايماً داده‌ام، لازم است باز هم بدهم و آن اين است كه چشم و گوش خودتان را باز كنيد كه در انجمنهاى اسلامى هم‌

[١] كتاب «القانون فى الطب» كه دائرة المعارفى در دانش پزشكى بوده است.