آنها باقى هستند و براى شما شرافت تحصيل كرده‌اند و نه فرحناك باشيد براى چيزهايى كه به دست مى‌آيد از دنيا؛ براى آنكه آنچه از دنياست فانى است و آنچه براى خدا تقديم مى‌شود باقى و ابدى است. و اين شهدا زنده هستند و در پيش خداى تبارك و تعالى: عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ‌ [١]، آنها الآن در درگاه خداى تبارك و تعالى روزيهاى معنوى و روزيهاى هميشگى را به آن نايل شدند و آنچه كه از خدا بود تقديم كردند و آنچه كه داشتند و آن جان خودشان بود، تسليم كردند و خداى تبارك و تعالى آنها را پذيرفته است و مى‌پذيرد و ماها عقب مانديم. ما بايد تأسف بخوريم كه نتوانستيم اين راه را برويم. آنها پيشقدم بودند و رفتند و به سعادت خود رسيدند و ما عقب مانديم و نتوانستيم در اين قافله سير كنيم و در اين راه راهرو باشيم. ما از خدا هستيم همه، همه عالم از خداست، جلوه خداست و همه عالم به سوى او برخواهد گشت. پس چه بهتر كه برگشتن اختيارى باشد و انتخابى و انسان انتخاب كند شهادت را در راه خدا و انسان اختيار كند موت را براى خدا و شهادت را براى اسلام. خداوند تمام شهداى راه اسلام را و تمام كسانى كه در راه اسلام معلول شدند، در راه اسلام خانمان خودشان را از دست دادند، در راه اسلام به آوارگى رسيده‌اند، خداوند تمام آنها را به سعادتهاى ابدى برساند.

اين مصيبتها بر همه ما وارد است و آن شرافتى كه اين جوانها تحصيل كردند براى انسانيت است، شرافت انسانى است. ارزش انسانى را اينها به ثبوت رساندند؛ خدايشان رحمت كند و خدايشان بپذيرد.

و من به تمام بازماندگان اين شهدا، به همه آنها، هم تسليت عرض مى‌كنم و هم تبريك. مبارك باد بر اهالى خوزستان و بر اهالى جنوب و غرب اين خدمتگزارى و اين جان‌نثارى و اين پايدارى. كسانى كه در آنجا رفت و آمد دارند و براى اين طرفيها صحبت مى‌كنند از روحيه عظيم بزرگ شما اهالى خوزستان و اهالى جنوب و غرب صحبتهاى زياد مى‌كنند و شما را به اين روحيه بزرگ ستايش مى‌كنند. و من اميدوارم كه‌

[١] سوره آل عمران، آيه ١٦٩: «وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ‌» كسانى را كه در راه خدا كشته شده‌اند مُرده مپندار، بلكه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند.