داريد مى‌توانيد برويد، لكن پشيمان مى‌شويد؛ براى اينكه وقتى رفتيد، ملت وقتى شما را نمى‌خواهد، نمى‌توانيد آنجا كار انجام بدهيد. الآن هم مى‌بينيد كه رفته‌اند آنجا و قتل و غارت دارند مى‌كنند، مع ذلك موفق نشده‌اند. على‌ أىِّ حالٍ، يك صورتى نباشد كه ما خودمان مشروعيت بدهيم به دخالت ديگران در كشور خودمان.

پايبندى به تعهدات ادعا شده‌

ما بايد همه با هم همزبان و هم قلم باشيم، براى اين مشكلاتى كه پيش آمده كوشش كنيم رفع بكنيم مشكلات را، نه اضافه كنيم. لا اقل روزنامه‌هاى ما اضافه نكنند. حالا نمى‌توانند [كم كنند]، ديگر اضافه نكنند. و اين مسئله‌اى است كه بايد همه روزنامه‌ها به آن توجه داشته باشند؛ و روزنامه «ميزان» براى انتخاب اين كلمه بيشتر مسئول است. براى اينكه اين كسانى كه در اين روزنامه هستند و اشخاصى هستند كه تعهد به اسلام دارند، بيشتر مسئول هستند. شايد روزنامه فرض كنيد «مردم» چنين تعهدى ندارد. او هر چه دلش مى‌خواهد مى‌گويد. هيچ وقت هم نگفته است من متعهدم. او مى‌گويد البته، لفظش هست، ولى واقعش نيست. آن قدر مسئوليتى كه ماها داريم كه ادعا داريم كه جمهورى اسلامى هستيم و مى‌خواهيم به موازين اسلامى عمل كنيم و روزنامه «ميزان» هم كلمه ميزان و عدل را براى خودش انتخاب كرده و مى‌خواهد ميزان باشد و مى‌خواهد به موازين شرعيه عمل بكند، به عدل عمل بكند، ما با اين ادعامان مسئوليت داريم.

فردا اگر شما، همه ما وارد شديم در محضر خداى تبارك و تعالى، به شما كه نويسنده و اداره‌كننده «ميزان» هستيد مى‌گويند شما اين كلمه را انتخاب كرديد، و خداى نخواسته اگر عمل موافق با ميزان نباشد و ميزانش نكرديد، شما ريا كار هستيد. علاوه بر اينكه به خلافتان مجرم هستيد؛ به رياكاريتان هم مجرم هستيد؛ براى اينكه گفتيد يك «ترازو» درست كرديد و گفتيد كه ما مى‌خواهيم با عدالت عمل بكنيم؛ ما مى‌خواهيم زبان عدل باشيم، لسان عدل الهى باشيم و هستيم. اين روزنامه معنايش اين است كه ما به ميزان عدل مى‌خواهيم عمل بكنيم. اگر خداى نخواسته يك وقتى بر خلاف اين شد، در همان جا