دو با هم هستند، و هر دو ملت، دشمنِ اين حكومت عراق هستند. شما اگر بخواهيد اسلام را از شعار بالاتر حساب كنيد، بايد بياييد و ببينيد كه در شهرهاى ما به جوانهاى ما، به زنهاى ما، به اطفال ما چه گذشته است.

شهرهاى مخروبه ما كه آثار جرم الآن هست. شما اگر بخواهيد از شعار اسلامى به شعور اسلامى منتقل بشويد، و دولتهاى اسلامى اگر بخواهند از شعار به شعور [و به‌] باب واقعيت و عمل منتقل بشوند، بايد دست از هواهاى خودشان بردارند و دست از ستمگريها بردارند و به ملتها بپيوندند.

بى‌معنا بودن صلح بين اسلام و كفر

شما اگر مدّتى در اينجا بمانيد و از آن تبليغاتى كه بر ضد ايران شده است گوشهاى خودتان را يك قدرى تخليه كنيد و در ايران واقع بشويد و مسائل ايران را ببينيد و مقاصد ملت ايران و دولت ايران را ببينيد كه آيا اينها اسلام را مى‌خواهند و به اسلام پناه مى‌خواهند ببرند؛ يا اينكه خير، اينها مى‌خواهند گروه گرايى كنند، ملت گرايى كنند، و فُرس را مى‌خواهند ببرند به بالا، و عرب را مى‌خواهند بياورند پايين؟

شما و اشخاصى كه در كنفرانس طائف بودند هشتاد دقيقه به حرفهاى صدام گوش كرديد. در اين هشتاد دقيقه يك دقيقه مطابق رضاى خدا حرف نزد. چنانچه اسم از اسلام برد، اسلامى بود كه از اروپا و از امريكا براى او هديه آوردند؛ نه اسلامى كه از مدينه و حجاز براى او آمده است و براى همه. شما هشتاد دقيقه گوش كرديد به اراجيفى كه او در عين حال كه در كشور ما واقع شده است و لشكر او در كشور ما مشغول آدمكشى است، مى‌گويد كه ايران متجاوز است، و شما سؤال نكرديد از او كه تجاوز ايران كجاست. آيا الآن ما در مملكت عراق داريم جنگ مى‌كنيم، يا در مملكت ايران داريم جنگ مى‌كنيم؟ اگر در مملكت ايران جنگ مى‌كنيم، تجاوز مال عراق است. اگر ما يك روز به عراق حمله كرديم، تجاوز مالِ ما هم هست اگر ما دفاع مى‌كنيم از حقوق ملت و دفاع مى‌كنيم از اسلام و دفاع مى‌كنيم از حقوق عراق و دفاع مى‌كنيم از مسلمين، نبايد كنفرانس طائف ساكت بنشيند؛ نبايد شما فكر كنيد كه دو تا ملت در مقابل هم هستند.