صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٨ - دعوت از ملت براى كمك به نهضت و دولت

وسيله دولت فرانسه براى ما آوردند خواندند كه شما حالا نياييد ايران؛ و حالا اسباب چه هست و چه مى‌شود. و اگر شما برويد به ايران، حمّام خون راه مى‌افتد! و از اين حرفها زياد زدند. و اين اسباب اين شد كه من در ذهنم آمد كه رفتن ما به ايران براى اينها يك ضررى دارد! اگر چنانچه نفع داشت برايشان. و مى‌توانستند كه ما وقتى رفتيم ايران فوراً ما را توقيف كنند، اين حرفها را نمى‌زدند، مى‌گفتند بياييد ايران. ما عازم شديم و آمديم. و خداى تبارك و تعالى در همه اين مسائل از اول نهضت تا حالا با ما و با شما و با ملت ايران همراهى فرمود.

دعوت از ملت براى كمك به نهضت و دولت‌

و يكى از بزرگترين همراهيهايى كه خداى تبارك و تعالى با ملت ما كرد اين بود كه اينها را از مقابله جدى منصرف كرد. اگر اينها مى‌خواستند كه مثلًا مثل حالاى افغانستان رفتار كنند، خوب، خيلى زياد ما ضايعه داشتيم كه بكوبند و بزنند و چه بكنند. حالا رُعْبى در دل بسياريشان افتاد يا چه شد، كه انصراف حاصل شد، و بحمد اللَّه تا اينجا كه رسيده است خوب بوده است. ضايعه بوده است، اما كم بوده است. و آن چيزى كه ما دريافتيم زياد بوده است. و من اميدوارم كه از اين به بعد هم با همت آقايان، آقاى بازرگان، [١] و آقايان وزرا، كه من همه‌شان را علاقه دارم و اكثرشان را مى‌شناسم، من اميدوارم كه همه دست به هم بدهند و اين بار را به منزل برسانند.

و من از ملت ايران مى‌خواهم كه كمك كنند به اين نهضت. كمك كنند به اين دولت. امروز دولتى است كه خدمتگزار مردم است، مثل دولتهاى سابق نيست كه مى‌خواست تحميل به مردم بشود؛ مى‌خواست كه ذخاير مردم را به باد بدهد. اين دولتى است كه مى‌خواهد حفظ كند ذخاير ملت ما را. مى‌خواهد حيثيت ملت را حفظ كند؛ و مى‌خواهد خدمت كند به ملت. البته در يك همچو موقع و انقلابى، مخالفين هم زيادند. آنهايى كه منافع خودشان را در خطر مى‌بينند يا از جيبشان رفته است اينها زيادند. و ريشه‌هايى‌

[١] آقاى مهدى بازرگان.