صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٣٠ - تربيت قرآنى، منشأ كمال بشر

سخنرانى [در جمع بانوان «مجمع القرآن»؛ (عمل به قرآن براى سعادت جامعه)]

زمان: ١٦ آبان ١٣٥٨/ ١٦ ذى الحجّه ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: لزوم عمل به قرآن و پيروى از اولياى دين براى سعادت فرد و جامعه‌

حضار: بانوان «مجمع القرآن»

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

حركت معنوى و تربيت انسانى در پرتو قرآن‌

ما بايد كتابمان قرآن باشد. معنايش نه اين است كه فقط بگوييم كتاب ما قرآن است، بلكه بايد با او حركتهاى معنوى بكنيم، به تربيت انسانى برسيم، با او اجتماع خودمان را اصلاح كنيم، با او همه جهات مادى و معنوى‌اش را طى كند. او قرآن است كه كتاب ماست. اين كتابى است كه بايد بخوانيم و بفهميم و عمل كنيم. فقط بگوييم: «كتاب است» اين، كتاب نمى‌شود. وقتى كتاب، كتاب ماست كه به محتواى اين كتاب عمل بكنيم. كوشش كنيد كه كتاب شما، كتاب خدا و قرآن باشد. توجه شما به محتواى كتاب خدا باشد؛ كلام از خداست، وسيله پيغمبر خداست و ما مخاطب؛ مخاطب به همان خطابهاى الهى. با لفظ «يا أَيُّهَا النَّاسُ^»؛ نسبت به همه بشر، «يا أَيُّهَا^ المؤمنون»؛ نسبت به مؤمنين به اسلام. دستورها، همه دستورهايى است كه تربيت‌كننده است.

تربيت قرآنى، منشأ كمال بشر

انسان اگر تربيت الهى نشود، حيوان است، بلكه بدتر از حيوان. شما هيچ حيوانى را خونخوارتر از انسان نمى‌توانيد پيدا بكنيد. حيوانات ديگر، همان يك طعمه‌اى مى‌خواهند كه شكمشان را سير كنند. و وقتى شكمشان سير شد كنار مى‌روند، مى‌نشينند، مى‌خوابند.

انسان است كه سير نمى‌شود، انسان است كه هم در طرف كمال، ما فوق همه چيز است هم در طرف شقاوت و نَفْس، ما فوق همه است. اگر تربيت بشود، آن تربيتى كه كتابهاى‌