ديگر مسئله‌اى در كار نيست. على‌ أىّ حال، يك مسئله‌اى نيست كه غرضى در كار باشد؛ يا بخواهند فرض كنيد كه شلوغى در كار بياورند. اين همين بوده است كه هر چه كردند، آنها بودند. الآن هم در كوهها و در جنگلها فرار كردند و آنجا اجتماع كردند. و فردا، شايد هم امروز، رئيس ژاندارمرى مى‌رود آن طرفها، براى اينكه جلوى اين طور مسائل را هم بگيرد و پاكسازى كند آنجاها را. و عمده اين است كه خود شما و خود اهالى بايد در اين امور همراهى بكنيد با دولت. خانه خودتان است كردستان، يا فرض كنيد كه آذربايجان. بايد [در ميان‌] خود آقايان كُردها، خودِ تُركها، دو تا طايفه‌اى كه هر دو مسلمانند، هر دو اعتقاد به پيغمبر اسلام دارند، هر دو قرآن همراهشان است، و نهضت هم نهضت خودشان است، خود آقايان با هم تفاهم داشته باشند. اختلاف نبايد بين دوتا برادر مسْلم باشد، دو طايفه‌اند، بايد با هم تفاهم كنند. [با] اشخاصى كه شلوغكارند هم تفاهم كنند كه آن آدم را موعظه كنند. اگر موعظه نشد، كنار بگذارند.

اصلاحات در گرو آرامش و امنيت كشور

و اين چيزهايى كه الآن در كردستان هست اينها هم اصلاح مى‌شود. همان طور كه در آذربايجان هم اگر يك چيزى واقع بشود، خود شما بايد همراهى كنيد تا تمام بشود و مملكت آرام بشود. وقتى آرام شد، آن وقت مى‌شود اين را مثلًا تعمير كرد، اين را اصلاح كرد؛ آب درست كرد؛ اسفالت درست كرد؛ مدرسه درست كرد. همه چيزها تابع اين است كه يك آرامشى باشد. ان شاء اللَّه اميدوارم كه آرامش پيدا بشود و با كمك همه آقايان، همه آقايان كمك كنند همه ملت كمك كنند، ملت آذربايجان كمك كنند، ملت كردستان كمك كنند، همه كمك بكنند، تا اينكه ان شاء اللَّه اين مسائل حل بشود. وقتى كه حل شد، آرام شد، آن وقت ما مى‌توانيم كه مسائل اسلامى را در همه جا ببريم و همه جا تحت لواى اسلام ان شاء اللَّه زندگى بكنند، و زندگى راحت بكنند؛ دنيا و آخرتشان ان شاء اللَّه تعمير بشود.

و من از خداى تبارك و تعالى توفيق همه شما را خواستار هستم. و آنكه تقاضا دارم از