آنها مشغول فعاليت بشوند و كشاورزيشان را توسعه بدهند. خوب، شما ديديد در اين سال گذشته كه يك قدرى توسعه دادند، خوب، خيلى فرق كرد با سالهاى قبل. و من اميدوارم به اينكه اين كشاورزها روز بروز رو به رشد بروند، به طورى كه ما صادركننده باشيم. مملكت ما يك مملكتى است كه مى‌تواند صادركننده باشد. زمين دارد، آب دارد، همه چيز دارد؛ مخازن همه جور دارد. و ما مى‌توانيم كه در اين امور صادركننده باشيم. و نبايد دستمان دراز باشد پيش غير كه به ما گندم بدهيد، به ما جو بدهيد! در صورتى كه مملكت ما بايد صادر كند. بايد همه دست به هم بدهند كمك بكنند. همين جهاد سازندگى يك كمك بزرگى است، كه اينها در همه چيز كمك بايد بشود، و همه قشرها بايد كمك بكنند، تا اين مملكت را نجات بدهند. يك مملكتى كه بخواهيد از خودتان باشد و ديگر نتوانند در آن دخالت كنند، اول بايد آن چيزى كه مربوط به ارزاق خودتان است، احتياج از حيث رزق، ما به ديگران نداشته باشيم؛ نان ما را ديگران ندهند. آخر براى ما عيب است كه ما بنشينيم و نانمان را ديگران بگويند كه ما به شما مى‌دهيم، يا ما به شما نمى‌دهيم. بايد خودمان تهيه كنيم، و اين به اين است كه كشاورزى را توسعه بدهيم. اگر قبلًا كم كارى مى‌كردند، حالا زيادتر كار بكنند. اشخاص كمك كنند به آنها، و دولت كمك شايان به آنها بكند، و از همه اطراف كمك بشود، تا اين كشاورزى بخوبى راه بيفتد. وقتى كه راه افتاد، ما احتياجمان را از غير در جهت اقتصاد بريده بشود، آن وقت در همه كارها مى‌توانيم با آنها مقابله كنيم، الآن هم- الحمد للَّه- مى‌توانيم. در هر صورت، همه قشرها الآن موظف‌اند كه كوشش كنند براى حفظ آرامش و فعاليت كنند، بيكار ننشينند، فعاليت بكنند، كار بكنند، تا اينكه بتوانند مملكت خودشان را نجات بدهند.

حركت دانشگاهها در راستاى استقلال كشور

و همين طور اين دانشگاهها بايد يك دانشگاههايى باشد كه ما ديگر احتياج به خارج پيدا نكنيم، كه دستمان در آن وقتى كه مى‌خواهيم يك كسى را معالجه كنيم به ديگران دراز كنيم كه بياييد برويد آنجا معالجه‌تان بكنند. بايد دانشگاههاى ما و همه قشرها كارى‌