داريد در اين مجلس، اين است كه جمهورى اسلامى را بر طبق موازين اسلامى پياده كنيد. البته راجع به امور ادارى‌اش و اينها نظر دادن هيچ مانعى ندارد. نظر دادن مانعى ندارد؛ اما اشكالتراشى و اين حرفها را به مردم القا كردن كه اگر چنانچه فقاهت در كار بيايد و فقيه باشد، اگر چنانچه ولايت فقيه باشد، يك بساطى لازم مى‌آيد و يك بساط ديگرى.

مخالفت دشمنان با اسلام و نهضت اسلامى‌

آقا ما مدتها زير بار طاغوت بوديم، بس است! ملت ما مدتها- پنجاه سال، بلكه دو هزار و پانصد سال- زير بار طاغوت بود، بس است! آقايان بگذاريد يك چند وقتى هم مردم الهى بشوند، تجربه كنيد. لا اقل بفهميد اين معنا را، كه با تجربه بفهميد، كه يك ملتى كه تا حالا تحت بار طاغوت بوده است، حالا هم تحت بار اللَّه باشد، اين را تجربه كنيد. اگر از اسلام بدى ديديد، بگوييد چه بدى از اسلام تا حالا ديديد؟ تا حالا كه اسلامى در كار نبوده در مملكت ما نمى‌گذاشتند، حالا هم شماها نمى‌گذاريد. آن وقت دشمنها [نمى‌گذاشتند] حالا بعضى دوستهايى كه ملتفت نيستند، نمى‌گذارند. يا شايد بعضيشان هم دشمن باشند. چرا بايد شما بترسيد از اينكه يك نفر آدم در مثلًا تو اتاق‌اش [نشسته‌] و يك چيزى مى‌نويسد، در روزنامه هم درج مى‌كند. اينها نمى‌دانند اصلًا معناى اسلام چه است. اينها مخالف نهضت اسلام هستند. اينها اگر مخالف با رژيم هم باشند، مخالف با اسلام هم هستند. اينها يك چيز ديگرى مى‌خواهند، نه رژيم باشد و نه اسلام باشد؛ يك جمهورى دمكراتيك. دمكراتيك آن هم به آن معنايى كه غرب وارد كرده اينجا؛ نه به آن معنايى كه حتى كه در غرب است. آن جمهورى كه در آن دمكراتيك كه در غرب هست حتى در ايران نيامده تا حالا، آن وارداتى است. اين دمكراتيك كه در ايران آمده، آن آزادى و آن نمى‌دانم استقلال و آن مسائلى كه تا حالا آمده، همانهايى بوده است كه آريامهر فرياد مى‌كرد «تمدن بزرگ»؛ و همان بود كه همه ديديد اين «تمدن بزرگ» پدر اين ملت را درآورد! بس است! كافى است! آريامهر كافى‌