بر خلاف مسير ملت، يك چيزى نمايش داده بشود يا گفته بشود، همان روز اول و ساعت اول همه كشور- الآن هم كه همه جا راديو هست، تلويزيون هم شايد اكثر جاها باشد- سرتاسر كشور يكدفعه ملتفت مى‌شوند كه يك همچو مسئله‌اى است. از اين جهت، اين دستگاه حساسترين دستگاهى است كه در مملكت موجود است؛ يعنى از حيث اينكه در راديو- تلويزيون هم چشم مى‌بيند، هم گوش مى‌شنود، آن هم در يك سطح وسيعِ همه جايى، و راديو در خارج هم پخش مى‌شود و همه آنجاهايى كه موجش مى‌رود اطلاع بر آن پيدا مى‌كنند و اگر خداى نخواسته اين دستگاه يك وقتى نقيصه داشته باشد؛ يعنى بر مسير ملت نباشد، بر مسير اسلام نباشد، اين خطرش بيشتر از اين است كه وزارت مثلًا فلان بر مسير اسلام نباشد. اين وقتى بر مسير اسلام نباشد، سرتاسر ايران و بسيارى از كشورها مى‌فهمند به اينكه اين بر مسير اسلام نيست. و براى آنهايى كه غرض دارند منعكس مى‌كنند كه رژيم شاهنشاهى لفظاً رفته، معناً باز هست. باز قلمها و قدمهايى كه مى‌خواهند اين رژيم را، اين نهضت را، آلوده كنند و اشكال كنند آنها به كار مى‌افتند. و اگر يك مطلب باشد، يك مطلب را بزرگش مى‌كنند و چندين برابر. و روى اساس تلويزيون نمى‌آيند صحبت كنند؛ روى اساس اسلام مى‌آيند صحبت مى‌كنند، اشكال حالا اين است.

در زمان طاغوت هر كارى هم كه واقع مى‌شد، هر چه هم خرابكارى بود، كارى به اسلام نداشت. يك رژيم مخالف اسلام بود، و كار خلاف اسلام مى‌كرد. رژيم خلاف اسلام، كار خلاف اسلام مى‌كند. از اين جهت، در آن وقت خطر كم بود، و خطر متوجه به اسلام نبود؛ به جمهورى اسلامى نبود؛ اما امروز خطر متوجه به جمهورى اسلامى و اسلام است. و لهذا يك وظيفه بزرگى به دوش همه ماست. اگر من يك كار خلافى بكنم، اگر شما يك كار خلافى بكنيد، هر كس كار خلافى بكند، اين خلاف در جمهورى اسلامى واقع مى‌شود. و اگر يك دستگاهى به اين وسيعى و به اين حساسى يك كار خلاف اسلام بكند، يا بر خلاف مسير ملت يك كارى انجام بدهد و يك برنامه‌اى انجام بدهد، اينها نمى‌آيند حساب بكنند به اينكه تلويزيون اين طور است؛ راديو اين طور