صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٩٣ - لزوم هميارى آحاد مردم در اصلاح امور

اينكه وابسته همه چيزمان وابسته به خارج باشد، گول اينها را نخورند، گول تبليغات اينها را نخورند.

تكليف ما اين است كه اولًا هر كارى كه محوَّل به ماست خوب انجام بدهيم. محصِّليد، خوب تحصيل كنيد. معلِّميد، خوب تعليم كنيد. استاديد، خوب استادى كنيد. كارگريد، خوب كار بكن. كشاورزيد، خوب كشاورزى بكن. ملايى، خوب ملايى بكن. هر چى هستى، همان كارى كه به تو محوَّل است او را خوب انجام بده. اگر يك ملتى يك همچه هوشيارى برايش پيدا شد كه هر شخصى كار خودش را خوب انجام بدهد، يك ملت اصلاح مى‌شود؛ زود هم اصلاح مى‌شود. اما اگر من بنشينم براى اينكه يكى ديگر كار بكند، شما بنشينيد كه من كار بكنم، من بنشينم شما كار بكنيد، نه من كار انجام مى‌دهم، نه شما انجام مى‌دهيد. منتظر نباشيد ديگران براى شما كار بكنند. اين انتظارى بود كه ما منتظر باشيم امريكا براى ما دلسوزى بكند؛ منتظر باشيم كه امريكا به ما اسلحه بدهد. اسلحه‌هايى به ما دادند كه به دردمان نمى‌خورد؛ به ضررمان بود! قراردادهايى با ما كردند كه همه قراردادهايشان به ضرر ما بود، يا اكثرش. آنها براى ما كار نمى‌كنند.

لزوم هميارى آحاد مردم در اصلاح امور

ننشينيد ديگران براى شما كار كنند. خودتان كار كنيد. ملت خودش كار بكند. هم خودش عملى را كه مى‌خواهد انجام بدهد خوب انجام بدهد؛ هم به رفيقش بگويد خوب انجام بده؛ هم به جامعه‌

كُلُّكُمْ رَاعٍ وَ كُلُّكُمْ مَسْئُولٌ‌ [١]

همين است.

همه مسئوليم در مقابل ملت؛ و مسئوليم در مقابل خودمان. خودم را اصلاح كنم، ديگران را هم اصلاح كنم؛ به هر مقدارى كه مى‌توانيد. بازننشينيد به اينكه من اهل منبر نيستم نمى‌توانم يك جامعه‌اى را دعوت كنم؛ من اهل خطابه نيستم. نخير، شما همان مقدارى كه مى‌توانى خودت عمل بكن؛ به رفيقت هم با همان زبانى كه دارى بگو كه‌

[١] بحار الأنوار، ج ٧٢، ص ٣٨: «هر يك از شما شبان (سرپرست) و هر يك از شما مسئوليد».