صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٦ - رژيم پهلوى منشأ محروميتها و گرفتاريها

حمام درست شده است. در اين دهات و در اين اطراف چقدر اسفالت كردند. خود مردم يا دولت چقدر مدرسه درست كردند. همه اينها درست شده است. اما يك مملكتى كه اين طور دست شما داده است درست شدنش [...] سى و پنج، پنجاه سال خراب كردند؛ اگر نگوييم دو هزار و پانصد سال. پنجاه سال تيشه برداشتند و بيل و كلنگ برداشتند و خراب كردند. مملكتى كه پنجاه سال خراب شده است كه نمى‌شود [طرف‌] هشت ماه شما هر چه دلتان بخواهد توى سينى بگذارند جلويتان تعارفتان بكنند! خودتان بايد خدمت بكنيد. شما خودتان را كنار نگذاريد و بگوييد نكردند. بگوييد نكرديم. ما بايد بگوييم چه كرديم. مگر اين مملكت مال وزير است. مگر مملكت مال امير است. مگر مملكت مال روحانى است. مملكت مال همه است. همه بايد بگوييم چه كرديم. ننشينيد هى بگوييد چه كردند. آنها هم مثل شما مى‌مانند. مثل سابق نيست كه يك هيأت حاكمه‌اى باشد كه همه چيز بايد دست او باشد، و شما هم قدرت نداشته باشيد كه هيچ كارى بكنيد و هيچ حرفى بزنيد؛ همه منافع هم تو جيب او برود. سابق اين طور بود كه هر چه منفعت بود تو جيب هيأت حاكمه مى‌رفت و بستگان او. وقتى اين طور بود، خوب، مردم بايد بگويند شما همه منافع را مى‌بريد، و هيچ كارى هم براى ما نمى‌كنيد جز خرابى. منتها جرأت نمى‌كردند بگويند. مسأله اين طور بود، ولى كسى جرأت نمى‌كرد نفس بكشد.

رژيم پهلوى منشأ محروميتها و گرفتاريها

حالا مملكت مال همه شده است، و يك هيأت حاكمه قهّارى كه بخواهد هر چه دست مى‌آيد بگذارد جيبش نداريم. شما خيال كنيد اينها يك كدامشان يك شاهى استفاده نامشروع داشته باشد، نيست در كار. نظارت در كارشان هست. خودشان مردم صالحى هستند. منتها نبايد ما بنشينيم همه‌مان، خانمها و آقايان و، عرض كنم، جوانها، و پيرمردها بنشينند بگويند كه براى ما چه كردند. مگر آنها با شما چه فرقى دارند؟ شما براى آنها چه كرديد؟ همه بايد براى هم كار كنيد. همان طورى كه آنها موظف‌اند كه كار