بكنند، شما هم موظفيد كار بكنيد براى مردم. من هم موظفم كار بكنم. يك مملكتى است مال همه‌تان. مال يك دسته خاصى نيست كه شما بگوييد كه اين كه منافعش مى‌برد پس چرا كار نمى‌كند. منافع مال همه است. مضارش هم مال همه است. مملكت هم مال همه است. اما توقع نداشته باشيد يك بچه ششماهه، هشتماهه، ده ماهه، بتواند كارهاى فلاسفه را بكند. اين مملكت ما الآن مثل يك بچه هفت هشتماهه مى‌ماند كه تازه تولد شده، با همه دردها، با همه رنجها، و همه بيماريها. خوب، يك همچو مملكتى كه مثل يك طفل هشتماهه مبتلا به تمام بيماريها، خصوصاً بيماريهاى بعد از انقلاب [...] بيمارى بعد از انقلاب بسيار زياد است؛ بسيار سخت است. شما يكيتان يك روز بياييد اينجا بنشينيد و ببينيد اين افرادى كه مى‌آيند اينجا چه مى‌گويند، چه مى‌خواهند. فلان مرد مى‌گويد كه من زن ندارم، براى من يك زن! فلان دختر مى‌نويسد از اطراف كه من يك شوهرى مى‌خواهم! خوب، خيلى از كاغذها از اين سنخ حرفهاست. از اين سنخ حرفها. اينهايى كه مى‌آيند اينجا دست‌هاشان، شما يك وقت بياييد تماشا كنيد، ببينيد كه خيلى از اينها دستشان بلند است و يك پاكت دستشان است. آن وقت شما خيال مى‌كنيد كه اين يك پاكت راجع به يك مسائل سياسى و يك مسائل اساسى است، و اينها را كه ما نگيريم اطلاع بر جايى نداريم! الآن تو آن اتاقى كه من نشستم يك جاى بزرگى است كه پر كاغذ است. اين كاغذهايى كه آمده است و ما ديديم كه چه مى‌خواهند، چه مى‌گويند. اينها الآن اين طورى هست كه هر كه هر چه گرفتارى دارد، خيال مى‌كند ما انقلاب كرديم كه مثلًا زن داشته باشيم! ما انقلاب كرديم شوهر داشته باشيم! ما انقلاب كرديم چه داشته باشيم. ما انقلاب كرديم، حالا كه انقلاب كرديم، خودتان درست كنيد. به ما چه مى‌گوييد. زحمت كشيدند، خود ملت زحمت كشيده، و خودشان انقلاب كردند و خودشان اين جرثومه فساد را از اينجا بيرون كردند. حالا هم خودتان هستيد. خودتان چرا [نمى‌كنيد] به من چه كار دارد كه به من مراجعه مى‌كنيد. من هم مثل يكى از شما. من هم مثل شما هستم. شما الحمد للَّه نعمت جوانى هم داريد و قدرت هم داريد؛ من آنش را هم ندارم. دولت هم مثل شما مى‌ماند. شما دولت را يك چيز ديگرى حساب نكنيد. آن هم‌