صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٨ - شأن دادگاه ويژه روحانيت
كه به درد ما مىخورد، به درد اسلام مىخورد؛ و خدمت كرده است؛ بيست سال پيش هم خدمت كرده؛ حالا بخواهند او را، عرض مىكنم تضييعش كنند. فردا به شما هم مىگويند به آنها هم مىگويند، تا كى نوبت ما هم برسد! مسأله اين طورى است. مىخواهند اينها اصلًا خلع سلاح كنند ما را. يكى يكى كنار بروند، كنار بروند، كنار بروند، چه بماند؟ آنها بمانند كه مفسدند و فاسد هستند.
هشدار به جوانان و ملت ايران
اينها بايد ملاحظه بشود. ملت ايران بايد بدانند اينها را كه يك اشخاص مفسد آمدند. جوانهاى دانشگاهى بدانند اين معنا را كه اينهايى كه در دانشگاه مىآيند تبليغات سوء مىكنند و از اشخاص مثلًا محترم آبروريزى مىكنند نظر سوء دارند. اينها مىخواهند كه اين نهضت به آخر نرسد. اينها مىخواهند كه همان مسائل برگردد. بايد دانشگاهيها توجه به آن بكنند و ساير قشرهاى ملت بايد توجه به اين معانى بكنند.
من اميدوارم كه نتوانند اين قشرهاى فاسد يك صدمه اساسى به نهضت ما بزنند. و با جديت آقايان همه- روحانيون، ساير طبقات، و اين دادگاهها و اين دادستانيها و اينها- اين مسائل حل بشود؛ و اسلام ان شاء اللَّه به آن طورى كه خداى تبارك و تعالى مىخواهد در خارج تحقق پيدا بكند.
شأن دادگاه ويژه روحانيت
و اين كلمه را من بگويم، خداى متعال مىداند كه من نسبت به آخوندهاى فاسد آن قدر شديد هستم كه نسبت به ساير مردم نيستم. ساواكى پيش من محترمتر است از آخوند فاسد! و خداى متعال مىداند اين را كه قضيه دادگاه ويژه [١] اگر باشد، براى اين نيست كه دفاع باشد؛ براى اين است كه يك دسته اشخاص فاسد مىخواهند اشخاص آبرومند را از بين ببرند؛ و اينكه آقايان طرح كردند كه در محيط خود اينها باشد، براى اينكه خودشان هم مىشناسند اينها را. و الّا ما ابداً نظر نداريم به اينكه اينها فرق داشته
[١] دادگاه ويژه روحانيت.