صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣١٤ - افشاگرى ظالم در مجالس سيد الشهداء

راه خدا داد و براى تقويت اسلام و مخالفت با ظلم قيام كرد. [در] مخالف با امپراتورى آن روز، كه از امپراتوريهاى اينجا زيادتر بود، قيام كرد در مقابل او با يك عده قليل. و با اين عده قليل در عين حالى كه شهيد شد، غلبه كرد. غلبه كرد بر اين دستگاه ظلم و شكست داد آنها را. ما كه دنباله او هستيم و مجالس عزا از آن وقت، به امر حضرت صادق سلام اللَّه عليه- و به سفارش ائمه هدى‌- عليهم السلام- ما بپا مى‌كنيم اين مجالس عزا را، ما همان مسأله را داريم مى‌گوييم؛ مقابل ظلم است، مقابل ظلم ستمكاران. ما زنده نگه داشتيم، خطباى ما زنده نگه داشتند، قضيه كربلا را؛ و زنده نگه داشتند قضيه مقابله يك دسته كوچك اما با ايمان بزرگ را در مقابل يك رژيم طاغوتى بزرگ. گريه كردن بر شهيد؛ نگه داشتن زنده نگه داشتن نهضت است اينكه در روايت هست كه كسى كه گريه بكند يا بگرياند، يا به صورت گريه دار خودش را بكند، اين جزايش بهشت است. [١] اين براى اين است كه حتى آنى كه با صورت گريه دار خودش را، صورتش را مى‌كند يك حال حزن به خودش مى‌دهد و صورت گريه دار به خودش مى‌دهد، اين نهضت را دارد حفظ مى‌كند؛ اين نهضت امام حسين- سلام اللَّه عليه- را حفظ مى‌كند. ملت ما را اين مجالس حفظ كرده.

افشاگرى ظالم در مجالس سيد الشهداء

بيخود نبود كه رضا خان- مأمورين ساواك رضا خان- تمام مجالس عزا را قَدَغَن كردند. اين همين طورى نبود. رضا خان همچو نبود كه از اصل مخالف با اين مسائل بشود، رضا خان مأمور بود، مأمور بود [براى‌] آنهايى كه كارشناس بودند؛ آنهايى كه ملتفت بودند مسائل را. دشمنهاى ما، كه مطالعه كرده بودند در حال ملتها و مطالعه كرده بودند در حال ملت شيعه، مى‌ديدند آنها كه تا اين مجالس هست و تا اين نوحه‌سراييهاىِ بر مظلوم هست و تا آن افشاگرى ظالم هست، نمى‌توانند برسند به مقاصد خودشان. زمان رضا خان قدغن كردند، به طورى كه تمام مجالس در ايران قدغن شد، كارهاى خودشان‌

[١] بحار الانوار، ج ٤٤، ص ٢٨٧، ح ٢٧. و همان جلد، ص ٣٠٥.