صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤١٨ - مشكل دولتهاى اسلامى

ملتها از هم جدا، و از دولتها جدا و دولتها از هم جدا، و يك ميليارد جمعيت مسلمين با همه تجهيزاتى كه دارند نشسته‌اند و اسرائيل آن جنايات را به لبنان مى‌كند و به فلسطين مى‌كند، و آنها نشسته‌اند و تماشا مى‌كنند! تماشاگر هستند. آن قدر صداى برادرهاى ما از آنجا بلند است، و ما گوش مى‌كنيم و نشستيم تماشاگر هستيم. كِى ما بايد قدرت خودمان را بيابيم؟ شما مى‌دانيد، در تاريخ ديديد، كه مسلمين صدر اسلام با يك عده كم اما مجتمع و با ايمان غلبه كردند، در ظرف كمتر از نيم قرن، بر تقريباً معموره‌ [١] آن وقت، غلبه كردند براى اينكه با هم بودند و اسلحه ايمان دست آنها بود. كى ما مى‌خواهيم اين اسلحه ايمان را، كه كنار گذاشته شده است، به دست بگيريم، و با اين قدرتها با اسلحه ايمان مقابله كنيم؟ شما ديديد كه يك ملتى كه عددش كم و هيچ اسلحه نداشت و هيچ ابزار جنگى نداشت و هيچ نظاميگرى نداشت [ولى‌] ابزار ايمان داشت، با ابزار ايمان غلبه كرد بر يك قدرت شيطانى كه همه قدرتها دنبال او بودند. نه همان ابرقدرتها، همه قدرتها دنبال او بودند. اين قدرت ايمان بود كه يك مشت مردم را كه هيچ نداشتند غلبه داد. اين همان قدرتى بود كه در صدر اسلام با يك ابزار كم و يك عدد كم غلبه كردند بر روم با آن بساط و بر امپراتورى ايران با آن همه ابزار. آنها تهى بودند از ايمان؛ و اينها دست پر بودند در ايمان، غلبه كردند.

كِى ما مى‌خواهيم، مسلمين كِى مى‌خواهند از اين خواب بيدار بشوند؟ و كِى مى‌خواهند كه مشكلات بين خودشان را رفع بكنند؟ تا مشكلات بين خودتان رفع نشود، تا مشكلات بين دولتها و ملتهاى خودشان رفع نشود و مشكلات بين خود دولتها رفع نشود، اميد اينكه شما بتوانيد مَجدِ خودتان را به دست بياوريد نداشته باشيد. ما از سالهاى طولانى اين مطلب را هِى گفتيم و هِى نوشتيم و هِى گفتيم، و آنها هم شنيدند و تماشاگر بودند.

خداوند ان شاء اللَّه ما مسلمين را بيدار كند. و ما مسلمين را به وظايف اسلامى خودمان،

[١] ممالك و سرزمينهاى آباد.