صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٠ - شكست كودتا، معجزه بود
أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ [١] جنّت، آن جنتى كه لقاى خداست، جنتى كه لقاى دوستان خداست؛ آن براى شما كافى است. و از آن كه گذشت، ديگر در عالَم طبيعت نمىشود براى اعمالى كه براى خداست يك چيزى قرار داد. هر چه مربوط به عالَم طبيعت است، مادون آن چيزى است كه براى خداست.
رعب الهى در دل دشمنان ملت
و شما براى خدا قيام كرديد و براى خدا هم مجاهده كرديد، و براى خدا ان شاء اللَّه تا آخر مجاهده مىكنيد؛ و اين نهضت را به پيروزى مىرسانيد براى خدا باز. و اين للَّه بودن، شما را به پيروزى رساند؛ و الّا با يك همچو قدرت شيطانى و قدرتهاى ديگرى كه دنبال او بودند، اصرار مىكردند، تشر مىزدند، تهديد مىكردند، شما جوانها ايستاديد، اين قدرت ايمان بود كه شما را جلو برد؛ نه قدرت طبيعت و مادى. از حيث ماديت آنها بر ما طرف نسبت نبودند. اينكه دنيا را به تحير واداشته است و حسابها را همه خطا از كار درآورده است اين است كه چطور يك ملتى كه نه سازوبرگ دارد، نه نظام، نظامى در كار نبود كه فكرى در اين باب نبود كه ما بخواهيم يك فكر نظامى بكنيم يك نيروى نظامى داشته باشيم. نه نظامى ما داشتيم، و نه سازوبرگ مقابله با آنها. شما خيال مىكنيد كه اگر نبود اراده خدا، كه منصرف كرد اينها را از اينكه مقابله كنند، و نبود آنكه رعب در بسيارى از آنها ايجاد كرد [كار پيش مىرفت] اينها با يك شب مىتوانستند همه تهران را خراب كنند. همه چيز دستشان بود. همه مراكزى كه يك نفر آدم كه گوشش مىجنبيد همه را بمباران كنند. نه اينكه براى خدا نكردند؛ خدا اذهان اينها را همچو منصرف كرد و دلهاى اينها را همچو پُر از خوف كرد كه دست به آن آلاتى كه بايد بزنند نزدند. اين يكى از معجزاتى بود كه در اين قضيه واقع شد.
شكست كودتا، معجزه بود
و معجزه ديگر همين توطئهاى بود كه براى كودتا در همان شبهاى آخر، كه ما در
[١] بخشى از آيه ١١١ سوره توبه: «خدا، جان و مال اهل ايمان را به بهشت خريدارى كرده است».