صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٧٥ - سفر حج سفر الى اللَّه است

امروز يك امرى است كه شما بايد از عهده يك مسئوليت بزرگى برآييد؛ مسئوليت حيثيت اسلام. اگر در زمان طاغوت يك معمَّم يك كارى انجام مى‌داد، مى‌گفتند كه طاغوتى است. امروز نمى‌گويند طاغوتى است؛ مى‌گويند اسلامى است.

اگر خداى نخواسته شما در اين حجى كه مشرَّف مى‌شويد و در اين مواقفى كه در حضور مسلمين، همه مسلمين داريد، اگر وضع شما با وضع سابق و زمان طاغوت فرق نكند، در عالم منعكس مى‌شود كه اسم جمهورى اسلامى است، و معنا رژيم طاغوتى. آبروى اسلام را ممكن است كه شما از بين ببريد؛ و آبروى اسلام را ممكن است ان شاء اللَّه حفظ كنيد.

سفر حج سفر الى اللَّه است‌

توجه داشته باشيد كه سفر حج، سفر كسب نيست؛ سفر تحصيل دنيا نيست. سفر الى اللَّه است. شما داريد به طرف خانه خدا مى‌رويد. تمام امورى كه داريد انجام مى‌دهيد به طور الهيت بايد انجام بدهيد. سفرتان از اينجا كه شروع مى‌شود وَفْد الى اللَّه‌ [١] است. سفر به سوى خداى تبارك و تعالى است. بايد همان طور كه مسافرين الى اللَّه، مثل انبيا عليهم السلام و بزرگان از دين ما، مسافرتشان الى اللَّه در تمام زمان حياتشان بوده است و يك قدم، تخلُّف نمى‌كردند از آن چيزى كه برنامه وصول الى اللَّه بوده است، شما هم الآن «وفود» الى اللَّه داريد مى‌گوييد.

شما در آنجا كه مى‌رويد، در ميقات كه مى‌رويد، «لَبَّيك» به خدا مى‌گوييد؛ يعنى تو دعوت كردى، و ما اجابت. مبادا يك عملى انجام بدهيد كه خداى تبارك و تعالى بفرمايد كه خير، شما را من قبول ندارم براى اينكه شما اسلامى نيستيد. مبادا اين سفر را سفر تجارت قرار بدهيد و امور تجارتى در اين سفر مطرح باشد پيشتان، امور معنوى مطرح باشد. چه آقايان اهل علم، و چه كاروانها و رؤساى كاروانها، و چه ساير حُجّاج. سفر، سفر الى اللَّه است؛ نه سفر به سوى دنيا. آلوده به دنيا نكنيد.

[١] سفر به سوى خدا.