صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٤ - نقش زنان در نهضت و سازندگى كشور

داريم به تكليف خودمان، به تكليفهايى كه خداى تبارك و تعالى به وسيله انبيا براى ما بيان فرموده است عمل بكنيم، راه مستقيم را طى بكنيم، منتهى مى‌شويم به سعادت. يكى از قيامها همان قيامى است كه ارباب سلوك مى‌گويند، كه راجع به سير معنوى است. آيه را هم، به حسب نظر آنها، يا ناظر به آن است، يا بعضِ از مفاد آن است.

اجتناب از نفسانيات در قيام براى خدا

و يكى از چيزهايى كه ظاهر آيه است اين است كه نهضتهايى كه مى‌كنيد، قيام كه مى‌كنيد «للَّه» باشد: «أن تقوموا للَّه». إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنى‌ وَ فُرادى‌ يعنى خودتان هستيد، قيام كنيد «للَّه». جمعيت هم كه هستيد، گروهها هم كه هستيد، باز قيامتان «للَّه» باشد. فقط قيام نباشد. اين قيام را و اين نهضتها را همه گروههايى كه [در] عالم هستند- چه اشخاصى كه انحراف دارند و چه اشخاصى كه ندارند- يك نهضت‌هايى دارند، لكن آنكه مورد موعظه است و خداى تبارك و تعالى به آن يك چيز موعظه كرده است بشر را؛ اين است كه قيامتان «للَّه» باشد؛ آلوده نباشد به هواهاى نفسانى آلوده نباشد؛ به وسوسه‌هاى شيطانى، آلوده به دنيا نباشد.

نقش زنان در نهضت و سازندگى كشور

الآن اين نهضتى كه شما در پيش داريد، و بايد تشكر كنيم از خانمها كه در اين نهضت يك قدم راسخى داشتند، و يك كمك بزرگى به ملت كردند. اين خانمها بودند كه وقتى كه به خيابانها و كوچه‌ها ريختند و فرياد زدند، تشييع كردند، تشجيع‌ [١] كردند مردها را و قدرتهاى آنها را چند مقابل كردند. و لهذا شما علاوه بر اينكه خودتان را قدرتمند كرديد، ديگران را هم قدرتمند كرديد. چنانچه در اين جهاد سازندگى كه گاهى وقتها مى‌بينيم خانمها هم رفتند و مشغول شدند، خوب، البته از خانمها ساخته نيست كه مثل يك رعيتى، مثل يك اشخاصى كه ورزيده‌اند در آن امور كار كنند، لكن همان رفتنشان در بين اين رعايا و بين اين كشاورزان، همان رفتن و اشتغال پيدا كردن به همان مقدارى كه‌

[١] شجاعت دادن.