مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٦٦ - مقدّمه ماتریالیسم در ایران

شما در تفسیر جمله «و بالآخرة هم یوقنون» [١] میگویید:

«اینان به نظام برتر در مرحله شهادت انقلاب یقین دارند و میدانند که این موضعگیریهای خاص و این روش انقلابی، سرانجام آنان را به هدف خویش که رسیدن به نظام برتر است، میرساند ...»

شما هر جا که نام دنیا آمده آن را با کلمه «زندگی پستتر» ترجمه کردهاید، که اصل ترجمه درست است، ولی مقصود از زندگی پستتر را منحصراً زندگی در نظام به اصطلاح سرمایهداری قرار دادهاید و آخرت را که به «نظام برتر» ترجمه کردهاید، به معنی نظام عادلانه سوسیالیستی، که بعد از این نظام برقرار خواهد شد، دانستهاید.

آیا واقعاً شما خود باور دارید که منظور از آخرت در قرآن، نظام برتر از زندگی در همین جهان است؟ یعنی مقصود از دنیا، زندگی در نظام سرمایهداری و مالکیت است و مقصود از آخرت، زندگی در نظام تکامل یافته سوسیالیستی است؟ آیا اینها ملعبه قراردادن قرآن نیست؟ اگر نیست پس چیست؟

شما جمله «و یقیمون الصّلوة» را این طور تفسیر کردهاید:

«آنان برای تحقّق ایمان خود، آن پیوستگی را که در زبان مذاهب، نماز خوانده میشود برپای میدارند.»

آنگاه چنین گفتهاید:

«این نشانه تنگ نظری و محدودنگری مفسّرین و مترجمین است که کلماتی از این قبیل را از معنای عامّ خود بازداشته و محدود و محصور ساختهاند، زیرا معنی «صلوة» از نظر لغوی آن نماز نیست. نماز شکل خارجی این پیوستگی و ارتباط بین عناصر انقلابی همراه و نمودهای برتر و قوانین حاکم بر آفرینش است ... قرآن با انتخاب این کلمه به یکی دیگر از اصول کلّی در همه انقلابات، چه توحیدی و چه غیر توحیدی، توجّه کرده؛ منتها در انقلاب توحیدی، این اصول به نحو جالبتری خودنمایی میکند که به روزگار غیب انقلاب، باید بین عناصر انقلابی پیوستگی، چه از نظر فکری و ایدئولوژیکی و چه از نظر عملی و پایگاههای انقلابی و نحوه