مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧٠ - آیات قرآن

قل اللّهم مالک الملک تؤتی الملک من تشاء و تنزع الملک ممّن تشاء و تعزّ من تشاء و تذلّ من تشاء بیدک الخیر انّک علی کلّ شیء قدیر [١]

بگو: ای خدا! ای صاحب قدرت! تو به آن کس که بخواهی قدرت میدهی و از آن کس که بخواهی باز میستانی؛ هر که را خواهی عزّت دهی و هر که را خواهی ذلیل میسازی؛ نیکی در دست توست، و تو بر همه چیز توانایی.

امّا آیاتی که دلالت میکند بر اینکه انسان در عمل خود مختار و در سرنوشت خود مؤثّر است و میتواند آن را تغییر دهد:

انّ اللّه لا یغیر ما بقوم حتّی یغیروا ما بانفسهم [٢].

خدا وضع هیچ مردمی را عوض نمیکند مگر آنکه خود آنها وضع نفسانی خود را تغییر دهند.

و ضرب اللّه مثلا قریة کانت آمنة مطمئنة یأتیها رزقها رغدا من کلّ مکان فکفرت بأنعم اللّه فاذاقها اللّه لباس الجوع و الخوف [٣].

خدا مثل زده شهری را که امن و آرام بود و ارزاق از همه جا فراوان به سوی آن حمل میشد؛ ولی نعمتهای خدا را ناسپاسی کرد و از آن پس خدا گرسنگی و ناامنی را از همه طرف به آن چشانید.

و ما کان اللّه لیظلمهم و لکن کانوا انفسهم یظلمون [٤].

خدا چنان نیست که به آنها ستم کند، ولی آنان چنان بودند که به خویشتن ستم میکردند.

و ما ربّک بظلّام للعبید [٥].

و پروردگارت نسبت به بندگان، ستمگر نمیباشد.