مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٢٦ - قاصران و مستضعفان
- چرا.
- خوب آیا اینها مانند شما امام را میشناسند؟
- نه.
- پس وضع اینها چیست؟
- به عقیده من هر که امام را نشناسد کافر است.
- سبحان اللّه! آیا وضع کعبه و طواف این مردم را نمیبینی؟ هیچ نمیبینی که اهل یمن چگونه به پردههای کعبه میچسبند؟
- چرا.
- آیا اینها به توحید و نبوّت اقرار و اعتراف ندارند؟ آیا نماز نمیخوانند؟ روزه نمیگیرند؟ حج نمیکنند؟
- چرا.
- خوب آیا اینها مانند شما امام را میشناسند؟
- نه.
- عقیده شما درباره اینها چیست؟
- به عقیده من هر که امام را نشناسد کافر است.
- سبحان اللّه! این عقیده، عقیده خوارج است.
امام آنگاه فرمود: حالا مایل هستید که حقیقت را بگویم؟
هاشم که به قول مرحوم فیض، میدانست قضاوت امام بر ضدّ عقیده او است، گفت:
نه.
امام فرمود:
بسیار بد است برای شما که چیزی را که از ما نشنیدهاید از پیش خود بگویید.
هاشم بعدها به دیگران چنین گفت:
گمان بردم که امام نظر محمد بن مسلم را تأیید میکند و میخواهد ما را به سخن او برگرداند [١].
در کافی پس از این حدیث، حدیث معروف مباحثه زرارة با امام باقر (علیه السلام) را در همین زمینه نقل میکند که مفصّل است.
در «کافی» آخر «کتاب الایمان و الکفر» بابی دارد تحت عنوان: «با ایمان، هیچ عملی زیان نمیرساند و با کفر، هیچ عملی سود نمیبخشد.» [٢]
ولی روایاتی که در ذیل این عنوان آمده این عنوان را تأیید نمیکند؛ از آن جمله
[١]. کافی، ج ٢، باب الضلال، ص ٤٠١[٢]. کافی، ج ٢، ص ٤٦٣
مجموعه آثار استاد شهید مطهری، ج ١، ص: ٣٢٧