مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٤٩ - مقدّمه ماتریالیسم در ایران

سالها دل طلب جام جم از ما میکرد

آنچه خود داشت ز بیگانه تمنّا میکرد

گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است

طلب از گمشدگان لب دریا میکرد

گوهر جام جم از کان جهانی دگر است

تو تمنّا ز گل کوزهگران میداری

که ای بلند نظر پادشاه سدره نشین

نشیمن تو نه این کنج محنت آباد است

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش

وه که بس بیخبر از غلغل چندین جرسی

بال بگشا و صغیر از شجر طوبی زن

حیف باشد چو تو مرغی که اسیر قفسی

خیال حوصله بحر میپزد هیهات

چههاست در سر این نقطه محال اندیش

حجاب چهره جان میشود غبار تنم

خوشا دمی که از این چهره پرده برفکنم

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانی است

روم به روضه رضوان که مرغ آن چمنم