ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٩١ - اخفش على بن اسمعيل بن رجاء
١٠- الملوك و غير اينها و در سال دويست و پانزدهم يا بيست و يكم هجرت (٢١٥ يا ٢٢١ ه قمرى) وفات يافت.
(ص ٣١٣ ت و ٢٢٤ ج ١ كا و ٨٠٥ ج ٢ س و ٢٢٤ ج ١١ جم)
اخفش سليمان بن على-
نحوى كه پسر على بن سليمان معروف به اخفش مذكور در ذيل و گاهى خود سليمان را نيز اخفش اصغر گويند و شرحى ديگر بدست نيامد. (ص ٥٥ ت)
اخفش صغير
همان اخفش على بن سليمان مذكور در ذيل است.
اخفش عبد الحميد بن عبد المجيد-
هجرى[١] ثعلبى نحوى، مكنى به ابو الخطاب و معروف به اخفش اكبر يا كبير، شاگرد ابو عمرو بن علاء و استاد يونس و كسائى و سيبويه و ابو عبيده و از اعاظم علماى نحو و لغت ميباشد. نخستين كسى است كه تفسير هرشعرى را در زير خودش نوشته و پيش از او مرسوم چنان بوده كه بعد از اتمام قصيده شرح و تفسير تمامى آنرا يكجا مىنوشتند و اصلش از بلاد هجر ميباشد.
(ص ٨٠٥ ج ٢ س و ٥٥ ت)
اخفش عبد العزيز بن احمد-
نحوى اندلسى، مكنّى به ابو الاصبغ كه در سال سيصد و هشتاد و نهم هجرت (٣٨٩ ه قمرى) در قيد حيات بوده و ابن عبد البرّ از وى روايت مىكند. (ص ٥٥ ت)
اخفش عبد اللّه بن محمد-
نحوى بغدادى، مكنّى به ابو محمد از اصمعى متوفى در دويست و ده و اندى روايت مىكند و سال وفات و ديگر مشخصاتش بدست نيامد. (ص ٥٥ ت)
اخفش على بن اسمعيل بن رجاء-
فاطمى مكنّى به ابو الحسن و ملقّب به شريف است و شرحى ديگر بدست نيامد. (ص ٥٥ ت)
[١]- هجر- بر وزن قمر، بنوشته بعضى نام ديگر احسا است كه در (اح) مذكور شد و بنوشته مجمع البحرين، شهرى است در يمن و دهى بوده در نزديكى مدينه و نيز نام تمامى اراضى بلاد بحرين است.