ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٦٧ - القاص ميرزا
قضاوت كه مكرّر تكليفش كردند امتناع ورزيد و سيد شريف جرجانى و محمد بن حمزه فنارى و ديگر اكابر وقت از شاگردان وى بودند. تأليفات او بدين شرح است:
١- الانوار در اصول ٢- حاشيه كشاف ٣- شرح اصول البزدوى ٤- شرح الفيه ابن معط ٥- شرح تجريد خواجه نصير طوسى ٦- شرح تلخيص الجامع ٧- شرح الفرائض السراجية ٨- شرح المنار ٩- العناية فى شرح الهداية. اكمل الدين در سال هفتصد و هشتاد و شش از هجرت (٧٨٦ ه قمرى) در حدود هفتاد و شش سالگى وفات يافت (بابرتى- بفتح حرف سوم، منسوب به بابرتا، از دهات بغداد است).
(ص ٢٢٧ ج ٤ فع و ٥٠٣ مط و ١٩٥ فوائد البهية)
اكمه سدوسى-
قتاده، بهمين عنوان سدوسى خواهد آمد.
الفت كاشانى ميرزا محمد قلى-
از ايل افشار و در خدمت شجاع السّلطنه حسنعلى ميرزا، مستوفى و نامهنگار بود، در فارس با رضا قلى خان هدايت ملاقات كرد و در سال ١٢٤٠ ه قمرى وفات يافت. ديوانى قريب به پنجهزار بيت دارد كه داراى اشعار متنوّعه مىباشد و از او است:
خدا، زين باغبانان، داد مرغان چمن گيرد |
كه نگذارند بر شاخ گلى مرغى وطن گيرد |
|