ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٠١ - اربلى على بن عيسى بن فخر الدين ابى الفتح
اربلى[١] اربلى احمد بن كمال الدين-
از مدرّسين مدرسه قاهره مصر بوده و كتاب تلخيص احياء العلوم غزالى و كتاب التنبيه از او ميباشد و در سال ٦٢٢ ه قمرى درگذشته است. (اطلاعات متفرقه)
اربلى خضر بن نصر بن عقيل بن نصر-
اربلى، فقيه شافعى، عالم، عابد، زاهد، متقى، صالح، فاضل، و در علم خلاف و مذهب و فرائض كامل و در بغداد از اكابر وقت تفقّه نمود، باز به اربل برگشته و در مدرسه قلعه كه در آنجا از طرف امير ابو منصور نايب الحكومه صاحب اربل در سال ٥٣٣ ه قمرى بنام او بنا شده بتدريس آغاز كرد و مرجع استفاده جمعى كثير گرديد و در فقه و تفسير و غيره تأليفات بسيارى نمود و در شب جمعه چهاردهم جمادى الاخره پانصد و شصت و هفت هجرت (٥٦٧ ه قمرى) وفات يافت و در همان مدرسه مدفون گرديد. (ص ١٨٨ ج ١ كا)
اربلى على بن عثمان-
بعنوان امين الدين على خواهد آمد.
اربلى على بن عيسى بن فخر الدين ابى الفتح-
ابن الفخر الشهرة بهاء الدين اللقب، ابو الحسن الكنية، از اكابر محدّثين شيعه و اعاظم علماى اواخر قرن هفتم اماميه ميباشد. محدّثى است اوحدى اديب، شاعر، ثقه، منشى، نويسنده، خبير، فاضل، جامع محاسن و فضائل، جلالت او بمثابهايست كه اجلّاى علماى سنّت و جماعت نيز بمدح او عذب البيان و رطب اللسان هستند. ديوان شعر، رسالة الطيف، كتاب كشف الغمة فى معرفة الائمة و احوال اهل بيت العصمة و چند فقره رساله ديگر از تأليفات وى ميباشد. اشعار بسيارى در حق ائمّه اطهار و اهل بيت طهارت گفته كه بعضى از آنها در كتاب كشف الغمّهاش درج است و اكثر اكابر وقت كه منجمله علّامه حلّى است
[١]- اربلى- منسوب است به اربل (بر وزن فلفل) و آن شهرى است در دو منزلى موصل كه درميان آن و مداين كسرى، واقع و كرسى بلاد شهر زور از دياربكر ميباشد و نام ديگر صيدا هم هست و چندى از معروفين بهمين عنوان را مينگارد.