ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٤٢٠ - جليس عنوان مشهورى ابو عبد اللّه حسين بن موسى بن هبة اللّه
عكس سيد ابو الحسن جلوه- ١٩
در اسپهان تحصيل مراتب علميّه نمود، بسيارى از اوقات خود را در علم معقول مصروف داشت، اخيرا بتهران رفته و در مدرسه دار الشّفا اقامت گزيد، چهل و يك سال در آنجا بتدريس فنون حكميّه خصوصا كتابهاى شيخ ابو على سينا و ملّا صدرا پرداخت و ناصر الدين شاه قاجار نيز در همانجا او را ديدار ميكرده است. تا آنكه شب جمعه ششم ذيقعده سال هزار و سيصد و چهارده از هجرت (١٣١٤ ه قمرى) در همانجا وفات و با احترامات فائقه در جوار صدوق بن بابويه قمى مدفون شد و و قبرش فعلا در يكى از حجرات باغ آنجا معروف ميباشد. و از تأليفات او است:
١- اثبات الحركة الجوهرية كه بسال ١٣١٣ ه ق در حاشيه شرح هدايه صدرا چاپ شده است ٢- حواشى بسيارى بر اسفار ملاصدرا كه محل استفاده اهل فنّ است ٣- ديوان اشعار كه نيز در تهران چاپ شده است ٤- ربط الحادث بالقديم كه در حاشيه شرح هدايه اثيريه صدرا در ١٣١٣ ه ق در تهران چاپ شده و از اشعار او است:
چون شد كه در اين غمكده يك همنفسى نيست |
از همنفسان بگذر و از اصل كسى نيست |
|
بازار جهان، جمله جزا بين و مكافات |
عاقل بچهسان گفت كه آنجا عسسى نيست |
|
جز رفتن از اين مرحله با مژده رحمت |
دانا است خدا، در دل جلوه هوسى نيست |
|