ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٩٠ - بهاء الدين بخارى، محمد بن محمد
بهاء الدين [ابن شداد يوسف بن رافع]
ابن شداد يوسف بن رافع، در باب كنى بهمين عنوان ابن شداد خواهد آمد.
بهاء الدين [ابن عقيل عبد اللّه بن عبد الرحمن]
ابن عقيل عبد اللّه بن عبد الرحمن، در باب كنى بعنوان ابن عقيل ميآيد.
بهاء الدين [ابن العودى، محمد بن على]
ابن العودى، محمد بن على، در باب كنى بعنوان ابن العودى خواهد آمد.
بهاء الدين [ابن نحاس]
ابن نحاس، محمد بن ابراهيم، بعنوان ابن نحاس در باب كنى خواهد آمد.
بهاء الدين [اربلى]
اربلى، على بن عيسى بهمين عنوانش نگارش داديم.
بهاء الدين [اسدى، يوسف]
اسدى، يوسف، همان بهاء الدين ابن شداد مذكور در بالا است.
بهاء الدين [اصفهانى محمد بن حسن]
اصفهانى محمد بن حسن، بعنوان فاضل هندى نگارش خواهد يافت.
بهاء الدين [اصفهانى، محمد بن محمد باقر]
اصفهانى، محمد بن محمد باقر، حسينى نايينى اصفهانى، يا مختارى سبزوارى، از اعيان علما، اركان فقها، اكابر متكلّمين و حكما و محدّثين و ادبا بوده و تأليفات بسيارى دارد كه در اثبات مراتب عاليه علميّه او برهانى قاطع و گواهى عادل هستند و از آن جمله است:
١- ارتشاف الشافى كه تلخيص كتاب شافى علم الهدى است ٢- انارة الطروس فى شرح عبارة الدروس ٣- تعليقات اشباه و نظائر سيوطى ٤- تعليقات شرح صحيفه سيد على خان ٥- تفريج القاصد لتوضيح المقاصد كه شرح كتاب توضيح شيخ بهائى عاملى است ٦- زواهر الجواهر فى نوادر الزواجر كه باسلوب مقامات حريرى و شذور الذهب زمخشرى است ٧- شرح بداية الهدايه شيخ حر عاملى ٨- شرح صمديه شيخ بهائى ٩- صفوة الصافى من رغوة الشافى كه آن نيز تلخيص كتاب شافى علم الهدى بوده و از كتاب ارتشاف مذكور مختصرتر است.
در روضات گويد از بعض تصنيفات وى برميآيد كه در سال هزار و صد و سى از هجرت (١١٣٠ ه ق) در قيد حيات بوده و از بعضى نقل كرده كه مابين سال هزار و صد و سى، و هزار و صد و چهل تمام از هجرت در اصفهان وفات يافته است پس گويد تا حال موضع قبر او را پيدا نكردهام و دور نيست كه در فتنه افغان محو شده باشد. (ص ١٠٩ هب و ٦٥١ ت)
بهاء الدين [بخارى، محمد بن محمد]
بخارى، محمد بن محمد، در زير بعنوان بهاء الدين نقشبند مذكور است.