ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٤٩ - تمكين كرمانشاهى سيد رضا خان
تا اگر حقيقت حال مكشوف شد عمل كن و الّا پارهاش ميكنى تا اينكه بفاصله چند روز قضيه شهادت او با جزئيّاتش بوقوع پيوست و صدق كلام معجز نظام حضرت امير مؤمنان ع مكشوف گرديد. (كتب رجاليه و ص ٣١٧ ج ٤ ذريعه و ١٩٥ ج ١ اعيان)
تمتام محمد بن غالب بن حرب-
تمار بصرى، مشهور به تمتام، از مشاهير محدّثين عامّه بود كه در تاريخ بغداد به صدوق، حافظ، مأمون، ثقة و كثير الحديث بودنش ستوده است. در هفدهم رمضان دويست و هشتاد و سه از هجرت در نود سالگى درگذشت، نوه دختريش حسن بن عثمان بن محمد بن عثمان، مكنّى بابو محمد، معروف به تمتامى نيز از مشاهير محدّثين بود، در بلاد تركستان و خراسان از عبد اللّه بن اسحق مداينى و نظائر وى نقل حديث نموده و در سال ٣٣٨ ه ق به نيشابور رفت و بنقل احاديث پرداخت، اخيرا باز بتركستان رفت و در سال سيصد و چهل و پنج يا شش از هجرت (٣٤٥ يا ٣٤٦ ه ق) درگذشت.
(ص ١٤٣ ج ٣ و ٣٦١ ج ٧ تاريخ بغداد)
تمتامى حسن بن عثمان-
در بالا در ضمن ترجمه تمتام محمد، مذكور شد.
تمرتاشى محمد بن عبد اللّه بن احمد بن محمد-
حنفى، از اكابر فقهاى حنفيّه ميباشد كه در عصر خود رئيس ايشان و بسيار كثير الاطّلاع و قوى الحافظة بود، تأليفات دقيقه و متقنه بسيارى دارد كه اشهر آنها تنوير الابصار و جامع البحار در فقه حنفى است و رجوع بابن عابدين هم بشود. وى در سال يكهزار و چهار از هجرت (١٠٠٤ ه ق) درگذشت. (ص ٦٤١ مط)
تمكين شيروانى حاج زين العابدين-
بعنوان شيروانى خواهد آمد.
تمكين كرمانشاهى سيد رضا خان-
از شعراى كرمانشاهان ايران، از احفاد شاه نعمت اللّه ولى، بسيار اهل دل، در عرفان و تصوّف بىنظير و ولادتش در سال هزار و هشتاد و پنج از هجرت (١٠٨٥ ه ق) بود. بتدريس و ارشاد اشتغال داشت، اخيرا بهندوستان رفته و در خدمت محمد شاه هندى تقرّب يافت و مورد