ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٦٩ - الهى شيخ عبد اللّه
فارسى مهج الدعوات ٥- تفسير فارسى بزرگى در دو مجلد كه تمامى قرآن را تفسير كرده است و آن را تفسير اردبيلى و تفسير الهى هم گويند ٦- تفسير عربى كه از سوره بقره گذشته و تمامش نكرده است ٧- حاشيه بر بيست باب اسطرلاب ٨- حاشيه بر تحرير اقليدس ٩- حاشيه بر تذكره خواجه ١٠- حاشيه بر شرح چغمينى در هيئت ١١- حاشيه بر شرح مطالع ١٢- حاشيه بر شرح مواقف ١٣- حاشيه بر شرح هدايه ميبدى ١٤- شرح تهذيب الاصول ١٥- فضائل ائمه و دلائل امامت ايشان ١٦- منهج الفصاحة در شرح نهج البلاغة بپارسى و غير اينها. الهى در سال نهصد و چهل يا پنجاه از هجرت (٩٤٠ يا ٩٥٠ ه قمرى) در اردبيل برحمت الهى پيوست.
(ص ١٥٤ ت)
الهى
شاعر، كتابى بنام خلاصة الاشعار دارد، در سال نهصد و چهل و پنج هجرت درگذشته است و اسم و شعر و ديگر مشخّصاتش بدست نيامد. نگارنده گويد: دور نيست كه اين الهى همان الهى حسين مزبور فوق باشد كه در قاموس الاعلام فقط بعنوان شاعريش شناخته و بديگر مزاياى او اطّلاع نداشته است و امثال اين موضوع در آن كتاب بسيار است. (ص ١٠٢٧ ج ٢ س)
الهى
شاعر همدانى، در قصبه اسدآباد نزديكى شهر همدان تولد يافته و مدتى بهندوستان رفت و در خدمت جهانگير و شاه جهان بود.
در سال هزار و پنجاه و هفت از هجرت (١٠٥٧ ه ق) وفات يافت، ديوانى مرتب و كتابى بنام گنج الهى در تراجم احوال دارد، نام و مشخّصات ديگرى بدست نيامد. از او است:
گريان، چو پياله پرم در كف مست |
نالان، چو سبوى خاليم در ره باد |
|