ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٩٣ - انطاكى احمد بن عاصم
قبله صحن مقدّس مرتضوى در جوار شيخ حسين نجفى كه در زهد و صلاح و عبادت نظيرش بوده و سيد مهدى بحر العلوم هم آرزو مىكرده است كه نماز جنازهاش را او بخواند مدفون گرديد. عدد جمله «ظهر الفساد»- (١٢٨١) تاريخ سال وفات او است و شيخ منصور برادر خود شيخ مرتضى در تاريخ ولادت و وفات او گويد «غدير»- ١٢١٤ سال ولادت و «فراغ»- ١٢٨١ سال وفات او است، مدت عمرش شصت و هفت سال بود، و عجب است كه شماره لفظ «شصت و هفت» هم معادل رقم ١٢٨١ است كه سال وفاتش ميباشد. بعد از وفات آن علّامه دهر در تمامى بلاد شيعه مجالس ترحيم و تعزيه برپا شد، مراثى بسيارى گفتند كه نقل آنها خارج از وضع اين كتاب است، بنوشته روضات الجنّات شيخ مرتضى از شاگردان ملّا احمد نراقى هم بوده است و اما شاگردان خود شيخ بسيارند، اكثر اكابر و رؤساى مذهبى كه بعد از وفات وى مرجع تقليد شيعه شدهاند خوشهچين مزارع علمى و ريزهخوار سفره وى بودهاند و ما هم در مطاوى اين كتاب بشرح حال ايشان خواهيم پرداخت.
(ص ١٨٦ هب و ٢٨ و ٦٦٥ ت و ١٤٧ ج ١ عه و ٣٨٢ مس)
انصارى هروى عبد اللّه-
همان انصارى عبد اللّه است كه بعنوان خواجه عبد اللّه ميآيد.
انصارى يعقوب بن ابراهيم-
در باب كنى بعنوان ابو يوسف قاضى خواهد آمد.
انصاف محمد ابراهيم-
از شعراى هندوستان ميباشد كه در اصل خراسانى بوده و در سال هزار و يكصد از هجرت (١١٠٠ ه) وفات يافت و از اشعار عارفانه او است:
حايل خورشيد وحدت رنگ هستيهاى ما است |
چون زمين از پيش بردارند روز و شب يكى است |
|