ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٨٢ - بندار رازى خواجه كمال الدين
بنا
(با فتح و تشديد) احمد بن محمد كه بعنوان دمياطى خواهد آمد.
بنائى
(با فتح و تشديد) از مشاهير شعراى هرات ميباشد كه بجهت معمار و بنّا بودن پدرش بهمين لقب بنّائى تخلّص مينموده است با اينكه از اهل علم و فضل بود بهجوگوئى و هرزهدرائى رغبتى تمام داشت، اكابر زمان خود، بويژه على شيرنوائى را هجوها گفته و از اينرو بهرات فرار كرده است، در اواخر عمر خود هجوگوئى را ترك نمود. غالب اشعار سعدى و حافظ را نظيرهها گفته و استقبال كرده و در اينگونه اشعار، به حالى تخلّص نموده است. در سال نهصد و هيجدهم از هجرت (٩١٨ ه ق) در قصبه قرشى، هنگامى كه شاه اسمعيل صفوى قتل همگانى آنجا را مصمّم شد مقتول گرديد منظومهاى بعنوان بهرام و بهروز بنام سلطان يعقوب پسر اوزون حسن نوشته و ديوانى هم دارد كه حاوى شش هزار بيت است و از او است:
بدا النّجم ليلا كنجد الكواعب |
فروزنده از حلقههاى ذوائب |
|
شب عقد زهره است در حصبهگوئى |
زو النّجم چند آيت آورده خاطب |
|