ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٤٦ - برسى شيخ رجب
١- جالية الكدر باسماء اصحاب سيد الملائك و البشر، منظومهاى است جامع اسامى اهل بدر واحد ٢- جنى الدانى فى مناقب الجيلانى ٣- قصة المعراج ٤- مولد النبى ص كه بمولد برزنجى مشهور است. در سال هزار و صد و هفتاد و هفت هجرت (١١٧٧ ه قمرى) در مدينه وفات يافت و در بقيع مدفون گرديد. (ص ٥٤٩ مط).
برزنجى محمد بن عبد الرسول-
شافعى شهرزورى، نسبش بحضرت امام حسن مجتبى ع مىپيوندد. از اكابر علماى شافعيّه بود، ببلاد بسيارى سفرها كرد، از افاضل هر ديارى استفادهها نمود، عاقبت در مدينه منوّره رحل اقامت افكند بتدريس پرداخت و رياست علمى بدو منتهى شد. تأليفات او بدين شرح است:
١- الاشاعة لاشراط الساعة ٢- خالص التلخيص كه مختصر تلخيص مفتاح است ٣- الضاوى على صبح فاتحة البيضاوى ٤- مرقات الصعود فى تفسير اوائل العقود ٥- نواقض الروافض.
در اوّل محرّم سال هزار و صد و سه از هجرت در شصت و سه سالگى در مدينه وفات يافت.
(ص ٥٤٩ مط و ٦٥ ج ٤ سلك الدرر)
برزون
در اصطلاح رجالى، جعفر بن شبيب است و شرح حالش در كتب رجاليه ميباشد.
برزويه (بفتح اول و سوم و چهارم و سكون باقى) احمد بن يعقوب بن يوسف نحوى-
كنيهاش ابو جعفر، شهرتش برزويه، و غلام نفطويه بود، در سال سيصد و پنجاه و چهار از هجرت (٣٥٤ ه قمرى) در عهد المطيع باللّه بيست و سومين خليفه عباسى ٣٣٤- ٣٦٣ ه ق درگذشت. (ص ١٥٢ ج ٥ جم)
برزهى شيخ زين الدين محمد بن قاسم-
فقيه فاضل بود، اقوالى از وى در كتب فقهيّه استدلاليه منقول است و شرحى ديگر بدست نيامد.
برزه- (بر وزن جعفر) ديهى است از توابع بيهق از نواحى نيشابور.
(ص ٦٧ ج ٢ ملل و ١٠٥ هب)
برسى شيخ رجب-
بعنوان حافظ رجب، نگارش خواهد يافت.