ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٨٣ - امين عاملى سيد محسن بن عبد الكريم بن على بن محمد
بديعى خود منظور داشته عز الدين موصلى است كه در روضات، شطرى وافى، از همين بديعيّه را نقل كرده است. (ص ٧٧ ج ٣ ذريعه)
امين الدين على بن منجب-
بعنوان ابن الصيرفى خواهد آمد.
امين الدين فضل بن حسن-
بعنوان طبرسى فضل مذكور خواهد شد.
امين الدين محمد بن على بن ضياء الدين مسعود-
فارسى بليانى كازرونى، كه در ديه بليان از مضافات كازرون فارس زاييده است. شيخ مشايخ زمان و مقتداى اهل عرفان بود، خرقه از دست عموى خود شيخ عبد اللّه بليانى، ملقّب به اوحد الدين، از نوههاى شيخ ابو على دقاق پوشيده و در خدمت او تربيت يافته است، وى در سال هفتصد و چهل و چهار يا پنج هجرت (٧٤٤ يا ٧٤٥ ه قمرى) در كازرون وفات يافت و در خانقاهى موسوم بنام خودش مدفون گرديد و به امين فارسى نيز شهرت داشته و از او است:
اى دل پس زنجير چو ديوانه نشين |
در دامن درد خويش مردانه نشين |
|
زامد شدن بيهوده خود را پى كن |
معشوق چو خانگى است در خانهنشين |
|