ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٨٢ - امين الدين على بن عثمان بن على بن سليمان
امين الدولة ابو الفرج طبيب بن يعقوب
هريكى بعنوان تالى خود در باب
امين الدولة
ابو الفرج طبيب صاعد بن يحيى كنى مذكور خواهد شد.
امين الدولة طبيب خواجه-
بعنوان خواجه امين الدولة خواهد آمد.
امين الدولة كمال الدين غزال بن ابى سعيد-
سامرى، مكنّى به ابو الحسن، از اطبّاى قرن هفتم هجرت ميباشد كه نخست سامرى مذهب بود، عاقبت اسلام را قبول كرد و به كمال الدين ملقّب گرديد و چندى در خدمت حكمرانان دمشق مشغول طبابت شد و تقرّبى بىنهايت يافت تا آنكه علاوه بر طبابت حامل بار گران وزارت هم گرديد. در تدبير امور كشور و استحكام مبانى سياست و سلطنت بمقامى رسيد كه دسترس هيچكدام از وزراى سابق نبوده است تا آنكه ملك صالح، نجم الدين، ايّوب بن ملك كامل، دمشق را متصرف شد و امير معين الدين ابن شيخ الشيوخ را بنيابت سلطنت مفتخر نمود، پس امير معين الدين بطمع ضبط اموال آن حكيم افتاد و عاقبت تمامى اموال و اثقال او را كه در ايّام وزارت خود اندوخته و در حدود دو هزار بار استر و شتر بوده است ضبط كرد و املاكش را جزو خالصه دولتى نمود و خودش را بقاهره مصر فرستاد و در قلعه آنجا محبوس كرد و بعد از حبس چندين ساله، در حوالى ششصد و پنجاه از هجرت بقتلش رساندند و كتاب النهج الواضح كه از مهمّترين كتب طبّى ميباشد از تأليفات او است.
(ص ٢٢٩ ج ١ مر)
امين الدين على بن عثمان بن على بن سليمان-
اربلى، شاعر صوفى، متوفى در ششصد و هفتاد از هجرت، بنابر آنچه در ذريعه از روضات الجنّات نقل كرده از مجذوبين اماميه بشمار ميرفت كه در ولايت حضرت امير المؤمنين و ائمّه طاهرين مجذوب بود و در اينباره وله مفرط داشت و يك قصيده بديعيّه هم در حق آن حضرت دارد. از انوار الربيع سيد على خان نقل كرده است كه صفى الدين حلّى در نظم انواع بديع، چنانچه هرنوعى را در يك بيت در رشته بيان آورده باشد مبتكر و مخترع نبود بلكه امين الدين بروى تقدّم دارد و لكن هيچيك از ايشان نيز ملتزم نشدهاند كه در هربيتى نام نوع بديعى مذكور در آن را توريه نمايند و نخستين كسى كه اين شيوه را هم در منظومه