ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٧٩ - اميرشاهى آقا مليك ابن مليك جمال الدين
نگارنده گويد: دور نيست كه صاحب ترجمه همان شاعر ايرانى باشد كه بشرح حال او بعنوان انسى خواهيم پرداخت اگرچه با در نظر گرفتن تاريخ وفات انسى كه از قاموس الاعلام نقل خواهيم كرد بسيار مستبعد ميباشد لكن اشتباهات قاموس نسبت بتراجم احوال ايرانيان بسيار است. (ص ٢٥٣ لس)
امير خسرو دهلوى ابن امير محمود-
از شعراى نامى تركستان ميباشد كه در اصل از آن سامان بود، پدرش در فتنه چنگيزى از آنجا فرار كرد و بهندوستان رفت و بيش از اندازه مورد توجهات سلطان محمد پادشاه دهلى گرديد و بمقامات بس بلند ارتقا يافت تا در غزوه كفار مقتول شد. پسرش امير خسرو صاحب ترجمه كه اشعار آبدارش بسيار و داراى فضائل بىشمار بود جانشين وى گرديد، سه فقره قصيده انيس القلوب، بحر الابرار، مرآت الصفا و منظومهاى در تاريخ دهلى و منظومهاى در مناقب هند از او ميباشد. بعضى رسالههاى ديگر نيز در علم موسيقى و استيفا و مانند آنها دارد و از غزليّات او است.
خم تهى گشت و هنوزم جان ز مى سيراب نيست |
خون خود خور آخر اى دل گر شراب ناب نيست |
|
ناله زنجير مجنون ارغنون عاشقان |
ذوق آن اندازه گوش اولو الالباب نيست |
|